تاریخ : 15/آبان/1397 - 14:19
کد خبر : 7439
سرویس خبری : گفتگو
 

سند سینمایی وعده داده شده توسط «حیدریان» کجاست؟

درباره وضعیت مبهم نظام نامه سینما

سند سینمایی وعده داده شده توسط «حیدریان» کجاست؟

در نهادها می بینیم که بارها از برنامه های راهبردی و سیاست گذاری های خود حرف می زنند و کلی نشست و جلسه برگزار می کنند و وعده هایی مبنی بر ارائه آئین نامه و سیاست نامه و غیره می دهند اما نتیجه این همه حرف های استراتژیک و قشنگ چه می شود و خروجی اش کجاست؟

ناصر قناعتی: یکی از مهم ترین نکات قابل توجه در سخنان محمدمهدی حیدریان، تصویب سند سینمایی برای چشم انداز آینده سینمای ایران بود. مدیری که بعد از سال ها سابقه سینمایی دوباره وارد مدیریت اصلی سینما شد و ورودش به سینما برای اهل سینما همراه با امیدواری بود چرا که خیلی ها اعتقاد داشتند رئیس قبلی که حجت الله ایوبی باشد فردی غیرسینمایی و غیر اطلاع بود. حیدریان که با ادعاهای بسیار وارد سینما شد یکی از موارد کاری اش به سرانجام رساندن سند سینمایی بود اما تا به حال این مساله هم در حد حرف باقی مانده و به تصویب نرسیده است. چند روز پیش سخنگوی صنف بازیگران در گفتگو با یک رسانه از پشت خط ماندن سند گفت و این که نظام نامه سینما معطل تصویب دولت است. آن هم دولتی که در این چند ساله نشان داده به فرهنگ و هنر هیچ اهمیتی نمی دهد و تنها ادعای فعالیت در حوزه سیاست را دارد. از طرفی سند فوق باید به تصویب نهادی مثل شورای عالی انقلاب فرهنگی برسد و حالا بعد از گذشت 2 سال هیچ خبر مشخصی در این باره رسانه ای نشده است. در اصل از سال 1395 تهیه و تصویب «سند سینما» در دستور کار شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار گرفت اما خروجی اش مشخص نیست و کاش مدیران فرهنگی کشور اطلاعات بیشتری درباره وضعیت این سند ارائه می کردند تا ببینیم آیا این همه مهم و اساسی بوده که طول کشیده و دست به دست می چرخد یا این که این زمان طولانی از سهل انگاری و بی تفاوتی مدیران فرهنگی و سینمایی ما است. براساس توضیحی که یکی از اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی داده بود، سند فوق شامل 3 محور مردم، سیاست ‌گذاران و دست ‌اندرکاران سینما است. گفته می شود این سند موجب تجمیع فعالیت های سینمایی می شود تا دیگر چنددستگی در برنامه نهادهایی مثل صدا و سیما، سازمان سینمایی، حوزه هنری، کانون پرورش فکری وجود نداشته باشد. این که وحدت این نهادها که هر کدام تفکر و سیاست کاری کاملا متفاوتی دارند، چگونه از طریق یک سند انجام می شود را باید صبر کنیم و ببینیم که چه اتفاقی می افتد. هر چند سابقه نشان داده که چنین اتفاقی ممکن نیست.

متاسفانه ما در نهادها می بینیم که بارها از برنامه های راهبردی و سیاست گذاری های خود حرف می زنند و کلی نشست و جلسه برگزار می کنند و وعده هایی مبنی بر ارائه آئین نامه و سیاست نامه و غیره می دهند اما نتیجه این همه حرف های استراتژیک و قشنگ چه می شود و خروجی اش کجاست؟ آیا بهتر نیست به جای وقت گذاشتن و حرف زدن کمی عمل شود. آیا اگر سازو کار روشنی میان نهادها وجود نداشته باشد و هر جایی برای خود قانونگذار باشد می توان منتظر سندی بود؟ وضعیت امروز فرهنگی کشورمان انقدر به هم ریخته و چندپاره است که به این راحتی نمی توان امید به چند برنامه داشت و امروزه شرایط به شکلی رفته که شاهد تولید آثار نازل در شاخه های هنری هستیم و دولت هم که از همان ابتدای روی کارآمدنش همه چیز را به حال خود رها کرده است. رئیس سازمان سینمایی هم در این مدت که روی کار بود هیچ کاری انجام نداد چه برسد به حالا که وضعیت ماندنش مشخص نیست و افراد جدیدی به عنوان جانشینش رسانه ای می شوند. خیلی ها اعتقاد دارند دکه در این چند ساله مانده به پایان عمر دولت نمی توان امیدی به دولت داشت و باید باز هم صبر کرد.