تاریخ : 17/بهمن/1396 - 14:39
کد خبر : 5687
سرویس خبری : سینمای ایران
 

باید باور کنیم تنهایی ات را؟!

نگاهی به آثار اکران شده در روز چهارم «سی و ششمین جشنواره فیلم فجر» در سینمای رسانه

باید باور کنیم تنهایی ات را؟!

آینه نیوز: در چهارمین روز نمایش فیلم ها در سینمای رسانه طبق قرار هر روزه 3 فیلم به نمایش درآمد و نکته ای که درباره کلیات آثارِ به نمایش درآمده تا این جای «سی و ششمین جشنواره فیلم فجر» می توان عنوان داشت، این است که فیلم ها نه براساس فرآیندی تامل برانگیز و همراه با طمانینه برای کشف و ارائه آثار باکیفیت سینمایی بلکه به قول کارگردان «چهار راه استانبول» براساس «جوزدگی» ساخته شده اند و حاصل کار نمایانگر چنین اتفاق ناگواری است. در یادداشت پیش روی از فیلم های «امیر»، «خجالت نکش» و «به وقت شام» سراغی گرفته ام.

سرویس سینمایی «آینه نیوز»-مرتضی اسماعیل دوست: در چهارمین روز نمایش فیلم ها در سینمای رسانه طبق قرار هر روزه 3 فیلم به نمایش درآمد و نکته ای که درباره کلیات آثارِ به نمایش درآمده تا این جای «سی و ششمین جشنواره فیلم فجر» می توان عنوان داشت، این است که فیلم ها نه براساس فرآیندی تامل برانگیز و همراه با طمانینه برای کشف و ارائه آثار باکیفیت سینمایی بلکه به قول کارگردان «چهار راه استانبول» براساس «جوزدگی» ساخته شده اند و حاصل کار نمایانگر چنین اتفاق ناگواری است. در یادداشت پیش روی از فیلم های «امیر»، «خجالت نکش» و «به وقت شام» سراغی گرفته ام.

«امیر» به کارگردانی نیما اقلیما

حفظ راکورد بیداری در زمان نمایش «امیر» آن هم در ساعت ناز خوابِ عصرانه بس دشوار بود! «امیر»ی بی هویت، بیهوده و بی جان که باید مثلا باور کنیم تنهایی شخصیت هایش را- اگر شخصیت بدانیم شان- و دریابیم فیلمساز جوانی را که با تماشای آثاری چون «آیدا» هوس کرده قاب های غیرمتعارف بگیرد بدون درک این نکته مهم که در آن فیلم قابل تامل لهستانی و آثاری مشابه، فضای خالی بالا و کناره های قاب براساس پیاده سازی تفکرِ جهان سرد و جغرافیای غریب زیست کاراکترها بنا شده نه همچون «امیر» بر پایه ی بی استحکام ژست و تقلید! از این رو انتخاب «امیر»ی مبتنی بر تقلیدِ کورکورانه برای جشنواره فیلم فجر آن هم از میان بسیاری از فیلم اولی های راه نیافته، نقش پُررنگ تهیه کننده بانفوذ «امیر» را که سال گذشته هم عضو هیات انتخاب فجر بود، به میان می آورد!

«خجالت نکش» به کارگردانی رضا مقصودی

فیلمی متکی بر ساختار تلویزیونی که با استفاده از ترکیب بازیگران «زاپاس» به دنبال نمایشی از تلاقی آدم هایی ساده دل با بلندگوهای سیاسی در دوران های مختلف می باشد اما با وجود بهره گیری از چند سوژه ی با مزه از آرشیو سخنرانی های عجیب رئیس جمهور پیشین- در طراحی گریم شخصیت اصلی فیلم نیز چنین تمایلی از سوی کارگردان وجود دارد- پیشبرد روایت تا انتها در سطح باقی می ماند و توان ارائه یک کمدی سرپا را ندارد، هر چند «خجالت نکش» در قیاس با کمدی های اخیر سینمای ایران چند پله بالاتر است و نمی خواهد به هر ترفندی خنده زورکی جلب کند.

«به وقت شام» ساخته ابراهیم حاتمی کیا

فیلمساز به دنبال این است تا قدرت اجرای صحنه های دشوار را با کمک جلوه های ویژه به رخ منتقدانش بکشد و از این رو هویت داستانی و جزئیات تفکر داعش و حتی مظلومیت مردمان منطقه، فدای اجرای صحنه های جذاب کارگردانی می شود و از آن جا که سینمای اکشن همیشه و همه جا طرفداران خاص خود را دارد، بسیاری از مخاطبان از غفلت های فیلمنامه نویسی دور مانده و مجذوب سکانس های آتشین «به وقت شام» می شوند. ابراهیم حاتمی کیا در «به وقت شام»، نگاهی دوباره به آثار پیشین خود دارد و مواردی همچون «دادخواهی فرزندان از پدران جنگ» را به میان می آورد و با انتخاب فضایی محدود به عنوان لوکیشن فیلمش، به لحاظ موقعیت اجرا یادآور «ارتفاع پست» و به لحاظ تقابل دیدگاه ها و تفکرات مختلف، بازگوسازی فیلم «آژانس شیشه ای» است.-همانند تردید در برپایی نماز جماعت توسط عده ای با گرایشات فکری مختلف-

 تازه ترین ساخته حاتمی کیا با وجود برخی سکانس های قابل توجه، مسیری فارغ از بحران شام را دنبال می کند و از آن جا که همچون آثار پیشین این فیلمساز کهنه کار، ارائه پیام در جایگاهی بالاتر از مواردی همچون فضاسازی جغرافیای رخداد یا شخصیت پردازی قرار دارد، «به وقت شام» بر مبنای طراحی هدفمندی پیش نرفته و حتی تصور می شود برخی از سکانس ها بیش از آن که محصول رخدادهای پیرامونی موضوع باشد، تنها به این جهت انتخاب شده که نمایشی از خلق جلوه های ویژه و تنوع قاب ها و مهارت دوربین فیلمساز باشد که برای یک نمونه از چنین پنداشتی می توان به سکانسی اشاره داشت که افرادِ در بند توسط داعشی ها به قتلگاه رفته و در حالی که روح مادر «علی» نیز ناظر ماجرا است، با لباس و مراسمی مخصوص آماده برای اجرای حکم جلاد می شوند اما ناگهان فرمان ماجرا تغیر جهت داده تا در ادامه شاهد ادامه عملیات ویژه کارگردان بر فراز آسمان باشیم! با این همه می توان پیش بینی کرد که براساس تفکر امروز مجریان سینمای ایران و با توجه به چند شیفته در هیات داوران، «ابراهیم حاتمی کیا» شانس اول کسب سیمرغ فجر در سی و ششمین دوره باشد.