تاریخ : 22/شهريور/1396 - 20:09
کد خبر : 4032
سرویس خبری : کتاب و ادبیات
 

سیدعلی صالحی: دنیا را که کبوتر سفید را سر بُریده، کرکسِ لاشخوار برگزیده ‌ای بر دو شانه خود؟!

یادداشتی جانانه از شاعری گرانمایه درباره کشتار «مردمان مظلوم میانمار» و خطاب به درنده ای با نام «آنگ سان سوچی»

سیدعلی صالحی: دنیا را که کبوتر سفید را سر بُریده، کرکسِ لاشخوار برگزیده ‌ای بر دو شانه خود؟!

آینه نیوز: این روزها وجود هر انسانی که قلبی درونش می تپد برای کشتار مردمان مظلوم میانمار به درد آمده است و این در حالی است که قدرت طلبان و داعیه داران صلح و دموکراسی در جهان چشم های خود را بسته و دهان هایشان را دوخته اند. به گزارش آینه نیوز، در میان همه اظهارنظرها و همدردی های جامعه ایران و اهالی فرهنگ و هنر و ادب، «سید علی صالحی» که زیباترین قلم را در حال حاضر دارد، با ادبیاتی جانانه و با روحی دلبرانه، یادداشتی اعتراضی نسبت به کشتار مسلمانان میانماری نوشت و «آنگ سان سوچی»، را مورد حمله مستقیم واژه های خود قرار داد. زنی که خود را مدعی حقوق بشری می دانست و از شوخی های این روزگار، دارنده جایزه صلح نوبل هم می باشد! به گزارش آینه نیوز، اگر چه همه نگاه ها و یادداشت ها در نقطه نگاهی مشترک معطوف به انتقاد از کشتار بیرحمانه مردمان میانمار به سرکردگی زنی خونخوار است، اما هنگامی که با قلم لبریز شده از زیبایی «سیدعلی صالحی» مواجه می شویم، این اعتراض نامه جلایی دیگر می گیرد.

آینه نیوز: این روزها وجود هر انسانی که قلبی درونش می تپد برای کشتار مردمان مظلوم میانمار به درد آمده است و این در حالی است که قدرت طلبان و داعیه داران صلح و دموکراسی در جهان چشم های خود را بسته و دهان هایشان را دوخته اند.

به گزارش آینه نیوز، در میان همه اظهارنظرها و همدردی های جامعه ایران و اهالی فرهنگ و هنر و ادب، «سید علی صالحی» که زیباترین قلم را در حال حاضر دارد، با ادبیاتی جانانه و با روحی دلبرانه، یادداشتی اعتراضی نسبت به کشتار مسلمانان میانماری نوشت و «آنگ سان سوچی»، را مورد حمله مستقیم واژه های خود قرار داد. زنی که خود را مدعی حقوق بشری می دانست و از شوخی های این روزگار، دارنده جایزه صلح نوبل هم می باشد! به گزارش آینه نیوز، اگر چه همه نگاه ها و یادداشت ها در نقطه نگاهی مشترک معطوف به انتقاد از کشتار بیرحمانه مردمان میانمار به سرکردگی زنی خونخوار است، اما هنگامی که با قلم لبریز شده از زیبایی «سیدعلی صالحی» مواجه می شویم، این اعتراض نامه جلایی دیگر می گیرد.

سیدعلی صالحی که برخلاف برخی دیگر از ادیبان، همواره درباره اتفاقات مختلف واکنش های تندی از سر خیرخواهی نشان داده است، یادداشت معترضانه خود را تحت عنوان «بودایی درنده» در اختیار ایسنا قرار داد که متن این نازنین شاعر گرانمایه را واژه به واژه می توانید در دل و جان بنوشید که در آن آمده است:

 «آنگ سان سوچی!

فکر می ‌کردم زن باید ایندیرا گاندی باشد. فکر می‌ کردم زن باید مادر ترزا باشد. فکر می ‌کردم آن همه تنگنا و حصر و هراس را تنها تو از سرِ عشق به اولادِ آدمی، هزینه حوصله کرده‌ ای. آن سال‌ها را به یاد آر دخترِ آزادی‌ خواه، چه رخ داد. دنیا را که کبوتر سفید را سر بُریده، کرکسِ لاشخوار برگزیده ‌ای بر دو شانه خود؟!

می‌ گویند کرور کرور کشتار کرده ‌ای به کینه از کودکانی که قوانین شما، در شناسنامه آن‌ ها نوشته‌ اند؛ مذهب: بودایی، یا مذهب: بوده دیگری. اما این نابودیسمِ بی ‌رحمانه به فرمانِ تو رُخ داده است. «آنگ سان سوچی»! هول‌ آورِ هولوکاستِ میانمار...! مار میانِ تنهایی تو چنبر زده بود و ما نمی‌ دانستیم! دریغا... مگر تو دختر مادرت نبوده‌ ای، مگر تو زن نیستی. مگر تو هرگز کودک نبوده ‌ای، مگر تو با همان زبانی تکلم نمی‌ کنی که کودکانِ میانمار!؟ آن‌ ها که به مردم خود رحم نمی‌ کنند، چه ربطی به رویای صلح دارند... دروغگو! آن‌ها که به مردم خود رحم نمی‌ کنند،‌ شرف ندارند... دروغگو! بشریت اگر از روبه‌ رو شدن با چنین پرونده هولناکی از شرم تلف شود حق دارد. یک قلاده رهبر قلابی، صدها کودک را پیاپی قتل عام کرده است و جهان گوش به زنگِ شکست داعش است. داعشیزم و درندگی شکست نمی ‌خورد، از این غار گریخته، در چهره آن‌ ها ظهور می ‌کند. این حضورِ شناور، مولود و گماشته جهان سرمایه‌ داری است. سرمایه‌ داریِ ستمگری که قادر است «آنگ سانْ سوچی» صلح ‌طلب را به یک ماده گرگ‌ هار بدل کند. دریغا دنیای درنده، دیگر به چه کس، به چه چیز، به کدام جریان و حقیقت می‌ توان اعتماد کرد!؟ روزگار فروپاشی خانوار مشترک بشری، فرزندانی بهتر از ترامپ و سوچی و... نخواهد زایید. ناشنیدن ضجه زنان و کودکان بی‌ دفاع، تاوان درشتی دارد. درد سهمناکی دارد. رقم خوردن پایان کار به عهده ستمگران نخواهد بود. هی بودایه درنده!»