تاریخ : 04/شهريور/1396 - 20:39
کد خبر : 3707
سرویس خبری : سینمای جهان
 

«آرگو 2» این بار در لندن روایت شد!

«آینه نیوز» به نقد تازه ترین پروژه ضد ایرانی می پردازد

«آرگو 2» این بار در لندن روایت شد!

آینه نیوز: باز هم سردمداران سیاسی غرب به بهانه ساخت فیلمی سینمایی از اتفاقی واقعی، اثری ضد ایرانی را تولید کردند. فیلمی که با تمرکز به 6 روز از گروگانگیری 26 نفر از کارمندهای سفارت ایران در لندن، به سراغ روایتی مشابه با پرداخت دروغین «آرگو» می رود تا ضمن انواع تهمت های که علیه ایران ارائه می دهد، در نهایت تصویری قهرمانانه از غرب برای حل مشکل و آزادی گروگان ها را به نمایش بگذارد.

سرویس سینمای جهان «آینه نیوز»-حمید دلاوری: باز هم سردمداران سیاسی غرب به بهانه ساخت فیلمی سینمایی از اتفاقی واقعی، اثری ضد ایرانی را تولید کردند. فیلم «6 Days» با تمرکز به 6 روز از گروگانگیری 26 نفر از کارمندهای سفارت ایران در لندن، به سراغ روایتی مشابه با پرداخت دروغین «آرگو» می رود تا ضمن انواع تهمت های که علیه ایران ارائه می دهد، در نهایت تصویری قهرمانانه از غرب برای حل مشکل و آزادی گروگان ها را به نمایش بگذارد.

فیلم «6 Days» (6 روز) به کارگردانی «توا فریزر»؛ کارگردان نیوزلندی است که پیش از این فیلم های در زمینه رقص باله و یا فضایی مالیخولیایی مانند «سرزمین مردگان» را ساخته بود و با تغییر ماهیت به سراغ تولید فیلمی درباره حمله به سفارت ایران در لندن در سال 1980 رفت. جایی که 6 جوان عرب به شکل مسلح وارد سفارتخانه شده و طی 6 روز افرادی را به گروگان می گیرند. در این حادثه که یک سال بعد از اشغال سفارت آمریکا در ایران انجام شد، سرانجام با حمله خونین نیروهای ویژه پلیس انگلیس به گروگان گیرها و مرگ آن ها به پایان می رسد.

فیلم با تصاویری از گروگان های آمریکایی در تهران و تصاویر امام(ره) و نیز روی کار آمدن تاچر در انگلیس آغاز می شود و با حمله تروریست ها به سفارت ایران در تاریخ 30 آوریل 1980 وارد مرحله درام پردازی می شود اما در فیلمی که به شکل روزشمار به مخاطب ارائه می شود، نه تریلر قابل ملاحظه ای می توان دید و نه اطلاعاتی از گروگان ها و گروگانگیرها به بیننده داده می شود. روزها می گذرد، بدون این که اتفاق خاصی بیفتد و تنها فیلمساز تاکید چندباره دارد که جان گروگان ها برای حاکمیت ایران هیچ ارزشی ندارد اما پلیس انگلیس را نگران و در حال تلاش برای حل بحران نشان می دهد. در جایی از فیلم از زبان مترجم زن سفارت گفته می شود که دولت ایران دوست دارد همه گروگان ها شهید شوند! در نهایت فیلم به جایی از فضایی مضحک می رسد که «سلیم»؛ یکی از تروریست ها به «مکس فرنون»؛ بازرس ویژه پلیس انگلیس زنگ می زند و از او به دلیل توجه به حقوق گروگان گیرها تشکر می کند! «سلیم» در فیلم به عنوان یک تروریست مطلوب برای غربی ها معرفی می شود. جوانکی که به دلیل بی عدالتی ها دست به اعمال وحشت می زند اما با حمایت غربی ها وارد مرحله دیگری می شود. نکته جالب در این فیلم استفاده از زبان فارسی توسط گروگان گیرها است و کارگردان تلاش داشته که مساله تروریست بودن را به ایرانی ها نسبت بدهد و گزارشگر بی بی سی عنوان می کند که ایرانی ها به ایرانی ها حمله کردند، در حالی که رهبر گروگانگیرها عضو ارتش بعث عراق بود و 6 جوان تروریست، عضو سازمان سیاسی خلق عرب هستند و خواستار آزادی 91 عرب زندانی در ایران از طریق سفارت بوده و تهدید می کنند که در صورت عملی نشدن این اتفاق به تدریج گروگان ها را از بین خواهند برد.

به گزارش آینه نیوز، فیلم Days» 6» از همان رویه تعقیب و گریز فیلم «آرگو» استفاده می کند و از همان نگاه سهل انگارانه هم برخوردار است. فیلمی که به جای نمایش تروریست ها و یا اعلام هدف آن ها تنها می خواهد قهرمانانی از غرب و پلیس انگلیس ارائه دهد.  همچنین اشاره فیلم به مساله قومیت گرایی قابل توجه می شود و البته از بخش عرب زبان ایران تحت عنوان نمایندگان «عربستان» یاد می شود! و طوری پیش می رود که انگار توافق انگلیسی ها با تروریست ها بهتر از توافق با دولت ایران نتیجه می دهد. همچنین نگاه ژورنالیستی فیلم به جنبه های سینمایی اثر می چربد و نگاه «بی بی سی» وار فیلم در سراسر آن قابل مشاهده است، چنان که اولین کاراکتری که بعد از انجام گروگان ها در نزدیکی محل وقوع حاضر می شود و دوربین بر حضورش تاکید دارد، خبرنگار «بی بی سی» است که در چند نوبت نسبت به انقلاب و ایران به شکل توهین آمیزی صحبت می کند. این خبرنگار، گزارشات خود را در جایی به نام «درواره پرنسس» مخابره می کند که گزارشات دروغین و اتهام زنی به ایران در آن برجسته است.

فیلم «6 Days»، بی هویت، کسل کننده و خنثی است، در حالی که می توانست با دور شدن از سیاست ورزی، یک تریلر سیاسی جاسوسی مطلوب باشد. اما نکته مهم بی تفاوت بودن سینما و تلویزیون ایران برای ساخت آثاری قدرتمند درباره اتفاقات مهم تاریخی است. توجه به این گونه اتفاقات در داخل باعث می شود تا دیگر منتظر عرضه فیلم های جهت دار غرب و دست های بسته ایرانیان نباشیم. البته 2 سال پیش و بعد از مدت ها دور شدن از این حادثه و در حالی که باید زودتر از این ها از ظلم رفته بر خود اطلاع رسانی جهانی می کردیم، تنها یک مستند تلویزیونی با عنوان «گزارش یک گروگان ‌گیری» توسط دفتر نمایندگی صداوسیما در لندن ساخته شد که تنها شامل گفت و گوهایی بود و به هیچ وجه اثربخشی یک فیلم بلند سینمایی را نداشت. این در حالی است که به نظر می رسد در سال جاری، تولید فیلم هایی سیاسی با محوریت ایران برخلاف داخل با جدیت توسط غربی ها دنبال می شود.