نقد فیلم سینمایی متری شیش و نیم به دلیل اکران نوروزی در سینماها

دزد و پلیس بازی یا احقاق حقوق جامعه؟!

دزد و پلیس بازی یا احقاق حقوق جامعه؟!
calendar سه شنبه 28 اسفند 1397 در 15:53
فیلم سینمایی «متری شیش و نیم» با یک روز تاخیر نسبت به رقبایش در اکران نوروز اکرانش را شروع کرد.

 ناصر قناعتی: فیلمی که در سی و هفتمین جشنواره فجر عنوان پرافتخار بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را بدست آورد که میتوان گفت معتبرترین سیمرغ جشنواره فجر است، چون با تماشاگران و سلیقه شان مرتبط است نه با رای هیات داوران. البته بعضی ها میگویند سلیقه و نوع طبقه تماشاچیان جشنواره با مخاطبان اکران متفاوت است و امکان دارد همانند اتفاقی که برای فیلم متری شیش و نیم افتاد، همه به تحسین فیلمی در جشنواره فجر بپردازند اما در زمان اکران شرایط دیگری پیش بیاید. اما براساس بررسی ها میتوان این اطمینان را داشت که دومین فیلم سعید روستایی به خاطر خاطره خوب مخاطب از فیلم «ابد و یک روز» و جو تبلیغاتی راه افتاده در زمان جشنواره فجر از فروش خیلی خوبی برخوردار باشد.

فیلم متری شیش و نیم ایرادات زیادی در فن و اجرا و نگارش دارد اما باید با صراحت گفت که وجود این نوع فیلمها فارغ از سلیقه و نوع مواضعی که درباره اش میتوان داشت، برای سینمای ایران مهم است. چرا که اولا کارگردان جوانی دارد که به کارش عشق و ایمان دارد و به همین دلیل تا آخرین دقایق رفتن فیلم روی پرده سینما نگران و پیگیر کیفیت بهتر فیلمش بود. فیلمی که برخلاف خیلی از فیلمهایی که با سرعت و به شکل دورهمی کار میکنند، فقط پنج ماه فیلمبرداری داشت و برای نشان دادن واقعیت افراد بی خانمان و معتاد از کارتن خواب های واقعی در نقش خودشان استفاده کرد.

مورد دیگر از مزایای فیلم «متری شیش و نیم» جدا از تلاش ویژه گروه تولید و کارگردان، تلاشی است که فیلم برای نمایش تباهی های یک گروه از جامعه نشان میدهد. مساله بزهکاری و ناامنی بخشی از مناطق شهری مساله ای نیست که به راحتی بشود چشم بر آنها بست. متری شیش و نیم علیرغم اینکه کاملا سینمایی است و ارزشهای فنی بالایی دارد، دغدغه اجتماعی هم دارد و سعید روستایی نشان داده که برخلاف خیلی از فیلمسازان دیگر نسبت به این جماعت آشنایی کامل دارد و آنها را از نزدیک دیده است. برای همین دو فیلم ساخته شده توسط سعید روستایی بازخوردهای خیلی خوبی از مردم گرفته است.

اما مشکل از آنجا شروع میشود که فیلم متری شیش و نیم و کارگردانش میان دو وجه اجتماعی بودن و سینمایی بودن گیر کرده است و نمیداند که باید دنبال نمایش شرایط نامناسب زندگی کارتن خواب ها و افراد بخت برگشته روزگار برود یا اینکه بازی دزد و پلیس بازی را که کاملا بر اساس سینما است، پیگیری کند. فیلم متری شیش و نیم برخلاف سکانس طولانی و مهیج اولش نمیتواند از میانه های فیلم در همین مسیر درست سینمایی حرکت کند و وارد یک بازی سیاست زده و شعاری میشود و باعث میشود که فیلم طولانی اش از نیمه خسته کننده شود. در واقع هر چه از زمان فیلم متری شیش و نیم میگذرد در یک مسیر تکراری می افتد و این گودال انقدر بزرگ میشود که دیگر سازنده نمیتواند از آن خارج شود. در واقع کم تجربگی کارگردان باعث شده فیلمی که میتوانست در نمایش تعقیب دزد و پلیسی از طریق شخصیتهای پرداخت شده سینمایی جزو بهترین فیلمهای ژانر اجتماعی باشد، تبدیل به فیلمی شعاری برای دفاع مستقیم از خانواده های به هم ریخته شود که نماینده اش هم خانواده نقشی است که نوید محمدزاده آن را بازی میکند.

در کنار ایرادات و نواقص فیلم متری شیش و نیم که شرحش رفت، این فیلم میتواند یکی از نمونه های خوب در یک تولید حرفه ای در سینمای ایران باشد تا همه کارگردانها بدانند که دیگر دنیای بساز بفروشی تمام شده و یک فیلم حرفه ای و تاثیرگذار برای تاثیرگذاری مناسب باید بتواند فیلترهای حرفه ای را رعایت کند و همه چیز را فدای گیشه نکند.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/8723/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو