نقد فیلم سینمایی کتاب سبز برنده بهترین فیلم اسکار 2019

مسیر دروغ برای رسیدن به جایزه

مسیر دروغ برای رسیدن به جایزه
calendar یکشنبه 12 اسفند 1397 در 17:32
فیلم سینمایی «کتاب سبز» توانست جایزه بهترین فیلم اسکار 2019 را به دست بیاورد. اما این فیلم چه مشخصاتی دارد و آیا حقش بود که در میان این همه فیلم تولید شده در یک سال گذشته عنوان بهترین فیلم جهان را بدست بیاورد

ناصر قناعتی: برای رسیدن به جواب این سوال باید به محتوایی که فیلم کتاب سبز ارائه میکند، توجه داشت. اولین نکته درباره تیره پوستی بازیگر اصلی فیلم است. دکتر دان شیرلی، با بازی ماهرشالا علی که براساس یک شخصیت واقعی گرفته شده است، نوازنده سیاهپوست موفقی است که میخواهد تورهای کنسرت را در نقاط مختلف آمریکا برگزار کند. او به دنبال یک راننده و خدمتکار مطمئن برای این سفر طولانی است و در میان افرادی که برای استخدام می آیند، تونی لیپ، با بازی ویگو مورتنسن را می پسندد. تونی یک مرد خانواده دار خشن است که به دلیل وضع نامناسب مالی مجبور بوده در مسابقات شرط بندی خوردن بیشترین ساندویچ شرکت کند تا شاید دلاری به دست بیاورد. تونی که آدم مغروری است، به شرطی درخواست دکتر شیرلی را میپذیرد که فقط راننده اش باشد و به دلیل غرورش نمیخواهد خدمتکار باشد. سفر آنها برای رسیدن به شهرهای مختلف شروع میشود و در طی سفر دکتر شیرلی که خیلی مبادی آداب و با شخصیت نشان میداد و تونی که خیلی بی ادب و گستاخ بود، روندی معکوس را نشان میدهند. در واقع مشخص میشود هنرمند معروف رنگین پوست نه تنها انسان بزرگی نیست، بلکه هم آدم تنها و زلیل است و هم تمایلات انحرافی مثل بدمستی و همجنسگرایی دارد و تونی سفیدپوست برخلاف تصور اولیه، یک مرد فداکار و انسانی خوش قلب است. در واقع فیلم کتاب سبز که در ظاهر میخواسته مدافع حقوق سیاهپوستها باشد، در لایه های زیرین طوری شخصیت های سفیدپوست و سیاه پوست را شخصیت پردازی کرده که به مخاطب القا شود در نهایت شخصیت برتر چه رنگ پوستی دارد.
فیلم کتاب سبز نه تنها برای نقد نژادپرستی نیست بلکه در اصل مدافع حقوق سفیدپوستهای آمریکایی است و برخلاف ادعایش، سیاه پوستها را شهروندان درجه دوم مینامد. درست همان تصوری که بعد از گذشت نیم قرن از زمان روایت فیلم، رئیس جمهور دیوانه آمریکا در این روزها انجام میدهد. پس فیلم کتاب سبز دو تیر را با هم میزند. هم ژست حمایت از حقوق اقلیت رنگین پوست را میگیرد و دل اسکار را بدست می آورد و هم در زیر متنش به ذهن جهانیان تزریق میکند که نژاد برتر سفیدپوستها هستند. نوع رفتار فیلم ضعیف کتاب سبز درست همان مسیری است که اسکار از زمان پیدایش انجام داده است و همواره به فیلمهایی توجه کرده که ظاهر دموکراسی خواهی و باطن آمریکایی بودن داشته باشند. 

فیلم کتاب سبز علیرغم اینکه داستانی خسته کننده دارد و در میانه فیلم تماشاگر را دلزده از تکرارهای بیهوده میکند، به دلیل همسویی با موارد مورد علاقه اسکار توانست جایزه بهترین فیلم امسال را بدست بیاورد. مواردی مثل نقد نژادپرستی در ظاهر و توجه به مواردی همچون همجنسگرایی که در سالهای اخیر با قانون آزادی ازدواج همجنسگراها در آمریکا شدت یافته است و همین امسال در چند فیلم نامزد اسکار مثل «معاون» هم به این موضوع پرداخته شده است. این نشان میدهد که برندگان جایزه اسکار را میتوان از قبل هم پیش بینی کرد چون فیلمهایی انتخاب میشوند که در راستای سیاستهای آمریکایی ها باشد. فیلمهایی که ظاهرا در نقد جریانهای منحرفانه است اما در واقع همسو و مدافع این تفکرات است. مثل موضوع نژادپرستی که بارها در اسکارتوانست مورد توجه داوران قرار بگیرد. اما فیلمهایی اسکار گرفتند که در واقعیت داستانی خود همان رفتار نژاد پرستانه درباره شخصیتهای رنگین پوست فیلم داشتند. مثل فیلم کتاب سبز که شخصیت اصلی فیلم خود را که یک هنرمند سیاهپوست است، طوری نشان میدهد که انگار بدون وجود محافظ سفیدپوست خود نمیتواند گلیم خود را از آب بیرون بکشد و بارها بدمستی ها و انحرافاتش توسط قهرمان سفیدپوست جمع و جور میشود.

داستان فیلم کتاب سبز و ترکیبی که نویسنده و کارگردان فیلم میسازد، همان تفکر همیشگی آمریکایی ها است که میگوید نجات جهان به دست سفیدپوستهای آمریکایی است و بقیه افراد جهان سومی و شهروند درجه چندمی هستند. اما واقعیت خارج از دروغ پردازی هالیوود چیز دیگری میگوید و در واقعیت می بینیم که رهبران آمریکایی جهان را به مخاطره درآورده اند و انواع جنگ افروزی ها و دخالتهای آمریکایی ها باعث شده که آرامش جهان از بین برود.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/8642/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو