نقد فیلم سینمایی غلامرضا تختی به کارگردانی بهرام توکلی

پهلوانی که مردمی ماند

پهلوانی که مردمی ماند
calendar چهارشنبه 17 بهمن 1397 در 20:12
تماشای فیلم غلامرضا تختی دوباره برایمان قهرمان را در سینما زنده کرد. تولید و نمایش این فیلم محصول سازمان اوج آنهم در شرایطی که مدتهاست قهرمان در سینمای ایران جایگاهی ندارد

ناصر قناعتی: و در جشنواره ای که اکثر مردانش منفعل و ضدزن و ناتوان نمایش داده شدند واقعا ارزش زیادی دارد و بهرام توکلی نشان داد که میتوان فیلم ارزشی خوبی تولید کرد و با مفاهیم ارزشی مثل پهلوانی سینما را احیا کرد. سینمای عقیم سالهای اخیر ایران که نتوانسته به درستی قهرمانان زن و مرد را روی پرده سینما بیاورد و این در حالی است که در سینمای همه جای جهان قهرمانان نقش مهمی در داستانگویی ها دارند و قهرمان فیلمها روی جلد نشریات و پوسترها و بیلبوردها میروند اما در ایران در دهه شصت که با قهرمان در سینما مقابله میشد و بازیگران بزرگی مثل جمشید هاشم پور ممنوع الفعالیت میشدند و بعدها هم قهرمانان خیلی کمرنگ نشان داده شدند.

یکی از موارد مهم در سینمای ایران، وجود قهرمان است و قهرمان باعث اشتیاق مخاطب جهت رفتن به سینما میشود. قهرمان بودن فقط به زور و بازو نیست و این افراد بیشتر شخصیتهای اخلاقی دارند که به مردم خود خدمت میکنند و باری از دوش مردم برمیدارند. در فیلمهای قهرمانانه، شخصیتها کارهایی میکنند که باعث نجات مردم میشود و معمولا حادثه ای و شرایطی پیش می آید که نیاز به وجود یک ناجی و قهرمان دارد و بعد هم این شخصیتها خود را به محل وقوع حادثه میرسانند و با توجه به قدرت و تحملی که دارند، وضعیت را به نفع مردم تغییر میدهند. در شرایطی که هالیوود هیچ قهرمان واقعی ندارد و این کشور جنگ طلب جایی برای بروز قهرمان نیست، آنها ناچار میشوند به فکر یکسری قهرمانان غیرواقعی باشند و به همین دلیل سوپرمن ها را به وجود می آورند. اما در کشورمان و در این چهل ساله کلی قهرمانان واقعی داشتیم که در جامعه و در دوران دفاع مقدس در جبهه رشادتهای زیادی به خرج دادند و سینمای ایران باید بتواند این قهرمانان ملی را از طریق تولید فیلم به جهان معرفی کند. خوشبختانه فیلم غلامرضا تختی به کارگردانی بهرام توکلی این ویژگی را دارد و به خوبی توانسته است یک قهرمان مردمی را برای نسل جدید نشان بدهد.

فیلم غلامرضا تختی بعد از گذشت سکانسهای اولیه، وارد دوران کودکی غلامرضا میشود. زمانی که در محله های فقیرنشین جنوب تهران مورد اذیت و آزار بچه های هم سن و سال قرار میگرفت که او و پدرش را مسخره میکردند. تختی به تدریج که بزرگ میشود، تلاش میکند تا مشکلات را از طریق کشتی برطرف کند و در جوانی به عضویت تیم پولاد و تیم ملی درمی آید. فیلم به خوبی توانسته موقعیت این شخصیت را در دو دوران مختلف نشان بدهد و ضمنا با نمایش نوع زندگی فقیرانه مردم در دوران شاهنشاهی نشان میدهد که ظلم و بی عدالتی در قبل از انقلاب چقدر زیاد بوده است. فیلم کم کم به دوران قهرمانی های تختی میرود که کلی مدال و جایزه میگرفته اما انقدر مردمدار بوده و دلش برای مردم ستمدیده از ظلم طاغوت میسوخت که همه پولهایش را به مردم میداد. خصلت پهلوانی و منش مردمی تختی میتواند جدا از ورزشکاران، الگوی مردم و به ویژه نوجوانان باشد تا بفهمند که ایران چقدر قهرمان دارد و به همین خاطر باید به این کشور افتخار کنند. همانطور که جهان باید در برابر قهرمانان ایران سر تعظیم فرود بیاورد.

فیلم غلامرضا تختی که به شکل سیاه و سفید فیلمبرداری شده، یکی از بهترین فیلمهای پرتره تولید شده در چند سال اخیر است و به همین دلیل میتواند در اکران هم مخاطبان زیادی پیدا کند. در این فیلم مخاطب کم کم شخصیتی را می بیند که توسط زیاده خواهان مورد ظلم قرار گرفت اما لحظه ای از آرمانهایش دور نشد و سینما باید بتواند این قهرمانان را برای نسل جدید معرفی کند.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/8489/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو