نقد سریال شبکه نمایش خانگی «ممنوعه»

حیات خلوتی برای طرح موارد خط قرمزی در غیبت مسئولان نظارتی

حیات خلوتی برای طرح موارد خط قرمزی در غیبت مسئولان نظارتی
calendar شنبه 06 بهمن 1397 در 11:47
گاهی مواردی دیده میشود که در عین نگرانی باعث تاسف میشود. انگار هیچ نیروی نظارتی در میان مسئولان فرهنگی و سینمایی وجود ندارد

ناصر قناعتی : اگر رسانه های منتقد هم اعتراضی نکنند کار به همین شکل ناجور پیش میرود.چند روزی است که فصل اول سریال ممنوعه تمام شده است. سریالی که واقعا همپای اسمش رفتار میکند و به سراغ داستانی ممنوعه در شبکه نمایش خانگی میرود. شاید امیر پورکیان کارگردان این مجموعه سریالی فکر کرده که شبکه نمایش خانگی میتواند جایی برای طرح موارد سانسوری باشد و از آنجا که مسئول شبکه نمایش خانگی در زمان تولید و توزیع هفتگی این سریال دنبال نمایش لاکچری بینوایان و کسب درآمد بوده است، فرصتی نداشته تا نظارتی برای ممنوعه کند و به همین دلیل پخش چند قسمت ابتدایی سریال موجی از اعتراضات رسانه ای را به دنبال داشت و باعث توقیف چند ماهه سریال شد. اما باز در روی همان پاشنه چرخید و ممنوعه به بازار آمد.

متاسفانه برخلاف تصور مسئولان و هنرمندان، معایب نمایش آثار ممنوعه در شبکه نمایش خانگی از سینما و تلویزیون هم بیشتر است چون خیلی راحت در دسترس هر فردی قرار میگیرد و وارد خانه ها میشود و در آن مواردی گفته میشود که واقعا بیانش هم شرم آور است. این که سر همخوابگی با دختری قمار شود و کارگردان سریال با وقیحانه ترین شکل عنوان کند که نمایش این مسائل برای پندآموزی است و آخر قصه همه چیز درست میشود. این تصور که هر هفته موارد زشت و ممنوعه را به خورد مخاطب بدهیم و جیبمان را پر کنیم و بعد وعده سر خرمن بدهیم که همه موارد بابت پند گرفتن است، نهایت فریبکاری به حساب می آید و متاسفانه مسئولان فرهنگی هم چشمهای خود را روی مسائلی که در سریال ممنوعه مطرح شد، بستند. اگر چه انبوه اعتراضات مردم باعث شد که بعد از مدتی توقف، یک مقدار در داستان سریال دخل و تصرف شود و از میزان بی حیایی داستانش کم شود اما چه لزومی دارد که این قصه های نامناسب و عشقهای ضربدری و مثلثی و روابط نامناسب از سوی عده ای جوان که شاید نسبت خیلی کمی از کل جامعه را در بربگیرند، از یک رسانه گسترده پخش شود؟ گفتن مواردی که به جای اینکه درس باشد، برای مخاطبان جوان بدآموزی دارد و روابط نامناسبی را نشان میدهد که شاید از وجود آنها اطلاع هم نداشته باشند.

پس این موضوع کاملا برعکس ادعای سازنده سریال است. کسی که برای اولین بار و بعد از تهیه چند فیلم ناموفق در سینما وارد کارگردانی در شبکه نمایش خانگی شد تا با استفاده از داستانی ممنوعه مخاطب پیدا کند. امیر پورکیان که قبلا با افتخار از تولید اولین فیلم سینمایی سلفی به نام «گاهی» و سریع ترین دوران تولید با فیلم داخل قطاری و چند ساعته «خنده های آتوسا» صحبت میکرد، در سریال ممنوعه نه تنها داستان و فیلمنامه محکمی ندارد، بلکه در موارد فنی هم دچار اشکالاتی در تصویربرداری است. سریالی که بیشتر از اینکه دنبال ارتقای فنی کار و ایجاد داستانی برای سلامت روان بیننده باشد، دنبال طرح مسائلی رفت که به جای خانواده اصیل ایرانی به درد شبکه های ماهواره ای و سریالهای ترکیه ای میخورد. در واقع سریال ممنوعه کپی چشم بسته ای از داستانهای ضد خانواده ماهواره ای است که با کمترین سطح کیفی تولید میشود و فقط دنبال طرح مسائل و موضوعات ممنوعه است. سریال ممنوعه از زبان سامی درباره زندگی چند جوان است اما توان شخصیت پردازی مناسب و دقیق از کاراکترها را ندارد و نمیتواند ارتباط کاراکترها با یکدیگر را به درستی طراحی کند. ایجاد تعلیق به شکلی سطحی انجام میشود و وجود حس تداوم در میان سکانس ها و قسمت های مختلف سریال کمتر دیده میشود.

همچنین خرده روایت‌ ها به شکل مبتدی به زنجیره اصلی روایت می چسبد و نمیتوان به شکل اصولی به فیلمنامه این کار نظر مثبت داد. چرا که نویسنده و کارگردان تنها قصد داشته درباره بعضی خط قرمزها مخاطب را تشنه قسمت بعدی نگه دارد و از طریق چند سکانس شوکه کننده برای فریب مخاطب جهت پیگیری سریال راهی پیدا کند. با تماشای سریال ممنوعه واقعا این تصور ایجاد میشود که شبکه نمایش خانگی حیات خلوت بعضی سینماگران و نویسنده هایی است که دنبال موارد ممنوعه هستند.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/8429/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو