نقد تئاتر بینوایان به کارگردانی حسین پارسایی

تولید تفکر انحرافی توسط یک مدیر فرهنگی

تولید تفکر انحرافی توسط یک مدیر فرهنگی
calendar یکشنبه 16 دي 1397 در 11:37
تئاتر لاکچری در یک سال اخیر توسط حسین پارسایی ایجاد شد. عنوانی که به تئاترهایی داده میشود که کلی بازیگر مطرح دارند و به ظاهر خیلی پر زرق و برق هستند و به قولی لاکچری محسوب میشوند و فقط اقشار ثروتمند میتوانند از آن دیدن کنند.

ناصر قناعتی: از این نظر با ذات تئاتر که باید مردمی باشد در تضاد هستند و نمیتوانند با اقشار جامعه ارتباط برقرار کنند. این تئاترهای مسموم به تدریج فضای جامعه را اشغال میکنند و باعث میشوند تا بقیه کارگردانها هم علاقمند شوند تا تئاترهای پرهزینه با بازیگران معروف را به صحنه ببرند. پس به تدریج دیگر رفتن به دانشگاه و درس تئاتر خواندن معنایی پیدا نمیکند و افراد تحصیلکرده هم بیکار میشوند و به جای آنها سلبریتی ها تبدیل به ستاره های صحنه تئاتر میشوند. این فاجعه چند وقتی است که در تئاتر کشورمان به وقوع پیوسته است و باعث آن هم آقای پارسایی است که به عنوان یک مدیر دولتی این شرایط را پیدا کرده تا هر کاری میخواهد در تئاتر انجام بدهد. او که تا به حال مناصب مختلفی را داشته است، با وجود اینکه مسئول شبکه نمایش خانگی است و باید در آن مسئولیت فعالیت کند اما همه وقتش را برای تئاتر لاکچری گذاشته است و از این راه کاسبی راه انداخته است. بینوایان و کوزت و این شخصیتها بهانه ای برای آقای مدیر شده اند که راهی برای درآمدزایی داشته باشد. در حالیکه یک آدم هنرمند باید از بدنه جامعه باشد و کاری را انجام بدهد که همه اقشار جامعه با آن ارتباط پیدا کنند نه اینکه فقط افراد بالاشهری بخواهند توانایی خرید بلیت آن را داشته باشند. تا اینجای کار که همه ایراد است و مشکل دارد و باید هر چه زودتر تکلیف این تئاترهای لاکچری مشخص شود. اما در زمینه فنی هم ایرادهای زیادی به نمایش بینوایان وارد است. مشکلاتی که زیر رنگ های زینتی نمایش گم شده است. این نمایش خیلی طولانی است برای اینکه توانایی قصه گویی ندارد و بعد از چند دقیقه خسته کننده میشود و جذابیتهایش از بین می رود.

نمایش بینوایان با وجود استفاده از بازیگران درجه یک سینمایی نمیتواند بازیهای خوبی ارائه بدهد. قصه در جایی ول میشود و تکراری از آب در می آید. غیر از اینکه خیلی از فضاهای تئاتری این کار از نمایشهای خارجی بینوایان کپی شده است. در واقع کارگردان فقط میخواسته با یک کالای قلابی تماشاچی را فریب بدهد اما داخل این کالای پر زرق و برق هیچ چیز مفیدی پیدا نمیشود. به لحاظ محتوا تماشاچی نمیتواند آموزه های دینی و اخلاقی را از این همه هزینه ای که میکند، به دست بیاورد. چون نمایش بینوایان برای یک فضای دیگر و مردم کشور غربی نوشته شده است و ارتباطی به جامعه ایران ندارد. این نشان میدهد که نویسنده و کارگردان نمایش هیچ دغدغه ملی نداشته و تنها میخواسته یک کار پر بازیگر و جاذبه برانگیز را به صحنه ببرد. اما همانطور که گفته شد، مساله مهم تر تفکری است که امثال آقای پارسایی در تئاتر به وجود آوردند و آن گرایش به نمایشهای تجملاتی و گرانقیمت است. این مساله باعث میشود که انگیزه یک جوان دانشجو یا تحصیلکرده تئاتر از بین برود یا اینکه راه دیگری را برای درآمدزایی پیدا کند. همین چند وقت پیش بود که یک تئاتر گرانقیمت دیگر با بازیگران معروف میخواست اجرا شود اما فعلا جلویش گرفته شد. باید منتظر دیگر تئاترهای لاکچری هم بود و اگر مسئولان تئاتر به همین شکل بی تفاوت باشند، فضای تئاتر کشور در آینده نزدیک به شکل بدی اداره خواهد شد.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/8249/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو