درباره رئیس آینده سازمان سینمایی که هفته آینده می آید

آیا حیدریان رئیس در سایه خواهد بود؟

آیا حیدریان رئیس در سایه خواهد بود؟
calendar چهارشنبه 23 آبان 1397 در 10:36
بعد از تصویب قانون منع به کارگیری بازنشستگان خیلی ها شروع به گمانه زنی رسانه ای برای جانشین محمدمهدی حیدریان برای صندلی ریاست سازمان سینمایی کردند.

ناصر قناعتی: البته قبلا هم بعضی رسانه ها از رفتن او و آمدن دیگری نوشته بودند و کلا افرادی هستند که همیشه علاقه دارند یکسری حواشی درباره استعفا یا خروج مدیر و انتخاب مدیر دیگر را برای ایجاد جو خبری مخابره کنند اما واقعیت این استکه اگر قانون فوق توسط مجلس به تصویب نمی رسید حالا حالاها حیدریان در مسند ریاست باقی می ماند و برای دولت و وزارت ارشاد بد نبود که فردی را که حداقل در ظاهر مورد وثوق افراد و جناح های مختلف است، به عنوان مسئول سینمایی کشور به کار بگیرد. از این جهت خیلی ها قانون عدم استفاده از بازنشستگان در نهادهای دولتی و نیمه دولتی که از بودجه دولتی استفاده می کنند را مهم ترین و به قولی تنهاترین دستاورد مجلس فعلی به حساب می آورند و همین حالا می بینیم که خیلی از مدیرانی که شامل قانون بازنشستگی می شوند، دنبال سند و مدرک و راهی برای دورزدن قانون می گردند تا شاید چند وقتی دیگر روی صندلی ریاست بنشینند و اتفاقا همین ها افراد قدرت طلب و بی بازده ای هستند که در زمان مسئولیت لحظه ای به خدمت فکر نمی کردند اما حالا دلیل اصرارشان برای ادامه فعالیت خود را خدمترسانی به مردم می دانند! این نشان می دهد که میز و صندلی چه ارزشی برای آقایان دارد و کسب قدرت و دراختیارداشتن مزایای عالی و زندگی آنچنانی زیر دهان این ها مانده است و به همین راحتی نمی خواهند آن را از دست بدهند و یکی نیست از این ها بپرسد بعد از 30 سال کارکردن چه آورده ای برای مملکت آورده اند. این ها را بگذاریم کنار نگاهی که افراد خیر و خدایی در زمان وقوع انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس داشتند، اصلا قابل مقایسه نمی شود که چه فرماندهان و مسئولانی بودند که همه فکرشان خدمت به انقلاب و مردم بود و هیچ وقت خود را در مقام رئیس دیگران نمی دیدند.

قانون منع به کارگیری بازنشستگان منتقدانی هم دارد و بجز امثال روسا و دارو دسته شان که تنها فکرشان ادامه حضور و استقرار خودشان و حفظ میز و صندلی است، منتقدانی هستند که می گویند اگر قرار است مدیران قدیمی کنار بروند و جوانهای بی تجربه که از کانال های رانتی بالا آمدند جای آنها را بگیرند دیگر این چه حرکت پسندیده ای است. اگر تنها سن ملاک باشد و مدیر جوانی که جایگزین می شود هیچ یک از صلاحیت های تیزهوشی و اقتدار و درایت و شجاعت را نداشته باشد و ادامه دهنده همان راه مدیر قبلی باشد، چه اتفاق مثبتی برای مملکت و مردم می افتد. آن هم کشور و انقلابی که همه مدیونش هستیم و حتی جان خود را هم برایش بدهیم کم است. اما آیا وجود همان مدیر جوان با همان نگرش و با همان احتیاط و محافظه کاری مدیر قبلی ارزشی دارد؟ در همین تغییر و تحولات اخیر دیده ایم که مدیر جوانی به دلیل عدم وجود تجربه و درایت مدیربودن در شش ماهه نخست مسئولیتش چه تنش هایی را ایجاد کرد و کارمندانش چگونه به جان هم افتادند و چه حواشی ایجاد شد. مسلما این از عدم و کارایی یک مدیر برمی گردد که کارمندانش علیه هم موضع بگیرند و روبروی مردم علیه رفتار دیگری شوخی کرده و به هم کنایه بزنند. به همین دلیل انتخاب مدیر جوان با همه توان جوانی و نکات مثبتی که دارد باید به شکلی باشد که لیاقت حرف اول را در آن بزند نه ارتباطاتی که باعث روی کارآمدنش بشود. وجود یک مدیر جوان شجاع و مومنی که پایبند حفظ ارزشها است و از طرفی دارای هوش و توانایی مدیریتی و قدرت ریسک پذیری باشد نیاز امروز کشور است اما این راه نباید به شکلی باشد که در آن درایت و عقلانیت وجود نداشته باشد و الان مملکت ما در دوره ای به سر نمی برد که دچار آزمون و خطا بشود و مدیرنابلدی به کار گماشته شود که شناختی کافی به کارش نداشته باشد و یا این که برنامه های مشخص و موثری برای اداره مجموعه تحت مسئولیتش نداشته باشد و این باعث می شود تا باز هم زمان را از دست بدهیم و باز هم شاهد اتفاقات ناگوار و نامناسبی باشیم.

وقتی صحبت از رفتن محمدمهدی حیدریان و آمدن مدیر دیگری شده بود، اسم هایی رسانه ای می شدند که ارتباطی به سینما نداشتند و مثلا در بخش اداره مطبوعات مسئولیت داشتند، مسلما این افراد باید زمانی را از دست بدهند تا بدانند اصلا محیط سینما با جاهای دیگر فرق می کند و اداره اش نیاز به روش متفاوتی دارد، مساله ای که قبلا در دوران ریاست حجت الله ایوبی خیلی ها به آن ضعف اشاره کردند هر چند وقتی دوران کوتاه ریاست آقای حیدریان را که می بینیم باید بگوییم صد رحمت به همان رئیسی که شناخت اولیه ای از سینما نداشت! متاسفانه برخلاف انتظاراتی که از رئیس فعلی سازمان سینمایی می رفت وی نتوانست هیچ حرکتی در این یکی دو سال اخیر برای سینمای ایران به کار بگیرد. هیچ حرکتی یعنی نه مثبت و نه منفی. انگار هیچ اقدام مدیریتی وجود نداشت و کلا سازمان بدون رئیس سپری می شد و این سینمادارها و سرمایه داران هستند که متولی این سینما شده اند. حالا در شرایطی به سر می بریم که برخلاف آمارهای فروشی که ارائه می شود و خوشحالی مدیران سینمایی مبنی بر پُرفروش بودن امثال هزارپا، اوضاع سینمای ایران خراب است و سینماها در اختیار فیلم های نازل کمدی و اجتماعی قرار گرفته و سطح کیفی فیلم ها نزول کرده است. جشنواره فیلم فجر دائم دچار تغییرات می شود و مثلا در دوره ای بخش فیلم اولی ها حذف می شود و دوره بعد برمی گردد و دائم به سیمرغ ها اضافه و کم می شود. شرایط انتخاب فیلم ها همچنان محافظه کارانه است و فیلم های خوبی پشت خط می مانند. برخلاف ادعاها جوانان جایی ندارند و این در حالی است که خلاق ترین آثار سال های اخیر را آنها ساخته اند و همین جشنواره فیلم کوتاه تهران نشان داد که چه جوانان خلاق و آینده داری داریم که می توانند آینده سینمای ایران را تضمین کنند اما به حال خود رها شده اند و برای انتخاب سرمایه دار و تهیه کننده و تامین بودجه باید چه سختی هایی بکشند و همین باعث می شود وقتی فیلم بلند می سازند دیگر کیفیت فیلم های کوتاه و مستندشان را نداشته باشد.

مساله دیگر این است که بعضی از مدیران به شکل صوری و بناچار از عنوان ریاست خارج می شوند و همچنان در سایه رئیس باقی خواهند ماند و تصمیمات از محل تفکر و خواست آن ها صورت خواهد گرفت. درباره آقای حیدریان هم این گزینه می تواند مطرح باشد و صحبت های چند روز پیش ایشان که همچنان در وزارت ارشاد می مانم نشان می دهد که حتی با خروج ایشان در آینده نزدیک باز هم وی در سایه و تحت عناوینی مثل مشاور وزیر به عنوان تصمیم گیر نهایی برای سینمای کشور باقی خواهد ماند و سابقه بالایی که در سینمای ایران دارد باعث می شود که مدیران فرهنگی و وزیر باز هم او را در سایه نگه دارند و اگر اینطور باشد نه باید به رئیس بعدی به عنوان فرد مسئول نگاه کرد و نه باید امیدوار به آینده توان مدیریتی سینمای ایران بود.

سینمای امروز ایران نیاز به مدیری مقتدر دارد که با شجاعت جوانی و اقتدار مدیریت و توان و دانش سینمایی بتواند شرایط نامناسب امروز را به مسیری مطمئن هدایت کند و جلوی بسیاری از بی سر و سامانی هایی که از مرحله تولید تا اکران وجود دارد را بگیرد. سینمای امروز ایران نیاز به تحول دارد و سایه بازی و دور زدن قانون دردی دوا نمی کند.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/7573/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو