چگونه شعر مردان طلایی فوتبال ایران در راه جام جهانی سروده شد؟

از واژه تا گل؛ از عشق تا غرور

از واژه تا گل؛ از عشق تا غرور
calendar چهارشنبه 29 فروردين 1397 در 10:11
آینه نیوز: حماسه سرایان تیم ملی فوتبال ایران در راه جام جهانی 2018 روسیه از انواع پیشنهادات تا انواع آثاری که برخی چندان رابطه ای با یک اثر خلاقانه و هنرمندانه ی موسیقایی نخواهد داشت، مواجه خواهند شد. در این میان «سالار عقیلی» که اجراهای آتشینش در یادها باقی است و «علیرضا قربانی» که شور و غمناکی را در صدایش می توان جست، گزینه های اصلی برای اجرای سرود ملی ایرانیان در آوردگاه جهانی فوتبال هستند؛ وقتی قلب 11 مرد ایرانی در داخل مستطیل سبز همنوا با میلیون ها ایرانی در سراسر جهان به شکلی یکنواخت می نوازد؛ ارکستری هماهنگ به رهبری مردی که به تنهایی در برابر سیستم کارمندی فوتبال داخلی و مدیران خواب آلودش، بیداری را با یاران جوانش هویدا ساخت.

آینه نیوز: سروده شدن اشعار و آهنگسازی و تنظیم موزیسین و در نهایت اجرای خواننده و صداگذاری روی اثر و تبدیل شدنش به اثری موسیقایی در یک فرآیند مشخص و براساس ذوق و توانایی هنرمندان موسیقی شکل می گیرد. این رویه حال و هوایی متمایز برای آثاری مرتبط با ورزشکاران و سازندگانِ غرور ملی ایرانیان در سطح جهان دارد و به طور حتم تولید آثاری موسیقایی برای قهرمانان عزیز تیم ملی فوتبال ایران در راه جام جهانی از ارزش و اعتبار بالایی برخوردار است.

به گزارش آینه نیوز، سابقه تولید قطعات موسیقی برای فوتبالیست های ملی در این سو و آنسوی آب ها بسیار بوده است که جدی ترین آن ها در زمان راه یابی و حضور مردان ملی پوش زمین سبز در جام های جهانی 1998، 2006 و 2014 شکل گرفت؛ به خصوص اولین حضور دراماتیک ایران پس از انقلاب که از ملبورن تا سن اتین همراه با شور ملی بود. ترانه های بسیاری شنیده شد؛ از آوارخوانی دسته جمعی خوانندگان لس آنجلسی تا همین «کوبیدن بر طبل شادانه»ای که مدام از سر و کول تلویزیون بالا می رود! حالا در آستانه مهم ترین فستیوال جهان و در رویدادی که به طور قطع می توان آن را بزرگترین اتفاق جهان در گذر از زمانی 4 ساله دانست، حماسه سرایان تیم ملی فوتبال ایران در راه جام جهانی 2018 روسیه از انواع پیشنهادات تا انواع آثاری که برخی چندان رابطه ای با یک اثر خلاقانه و هنرمندانه ی موسیقایی نخواهد داشت، مواجه خواهند شد. در این میان «سالار عقیلی» که اجراهای آتشینش در یادها باقی است و «علیرضا قربانی» که شور و غمناکی را در صدایش می توان جست، گزینه های اصلی برای اجرای سرود ملی ایرانیان در آوردگاه جهانی فوتبال هستند؛ وقتی قلب 11 مرد ایرانی در داخل مستطیل سبز همنوا با میلیون ها ایرانی در سراسر جهان به شکلی یکنواخت می نوازد؛ ارکستری هماهنگ به رهبری مردی که به تنهایی در برابر سیستم کارمندی فوتبال داخلی و مدیران خواب آلودش، بیداری را با یاران جوانش هویدا ساخت.

در این خصوص «ساعد باقری»؛ شاعر آشنای دیروز یکی از سرایندگان شعر برای آهنگ تیم ملی فوتبال ایران است. این شاعر طی گفت و گو با روزنامه «اعتماد» روند این سرایش را چنین شرح داده است: «مهم‌ترین و اصلی‌ترین نکته همین باشد که چطور موضوع فوتبال را با ادبیات پیوند بزند. چون اگر اسم‌ من به عنوان شاعر برایم ارزش داشته باشد نمی‌توانم به‌سادگی اصطلاحاتی مثل پاس و شوت را در اشعارم بیاورم. اما همان‌طور که شما هم اشاره کردید در ورزشی مثل کشتی اصطلاحات و کلماتی وجود دارد که ممکن است در متون کهن ما مثل شاهنامه هم وجود داشته باشند. قطعا برای ورزش‌های باستانی ایران، آسان‌تر می‌توان شعر و ترانه سرود. در نتیجه بیشترین مشکلی که برای من به عنوان شاعر می‌توانست وجود داشته باشد این بود که هم جنبه ادبی کار را حفظ کنم و هم انعکاس‌دهنده رویداد حضور ایران در جام جهانی باشم. به همین دلیل از حوزه‌های مشترکی استفاده کردم. مثلا از اصطلاحاتی مثل گل زدن و غیره به عنوان عناصری بهره بردم که در حوزه ادبیات هم کارایی دارد. علاوه بر این چند موضوع حسی نیز در این کار آمیخته‌ام. نخست اینکه با این شعر باید برانگیزاننده عرق ملی در ورزشکاران می‌بودم. برای ایفای چنین حسی به این اشاره کردم که این سرزمین پیشینه و قدمت طولانی دارد و گویی نیاکان ما چشم به راه هستند تا ببینند فرزندان این مرز و بوم در هر عرصه‌ای چه می‌کنند. این یکی از همان مولفه‌هایی بود که می‌توانست یاری رسان باشد. مولفه دیگر حضور ورزشکاران ما در خارج از کشور است. به عنوان نمونه چندسالی است تلویزیون سراغ قهرمانان رشته‌های فردی ما می‌رود و محله و خانه و خانواده‌ آنها را به تصویر می‌کشد. اینها مستقیم در حال تماشای کار بچه محل و همشهری‌شان هستند و همین انگیزه بسیار زیادی برای آن قهرمان و افراد دیگری که احتمالا قرار است در سال‌های آینده در مسابقات مختلف شرکت کنند به وجود می‌آورد. به این ترتیب ضربان قلب هموطنان ورزشکاران از راه دور برای شان مخابره می‌شود که به نظرم حس شاعرانه خوبی دارد. به همین دلیل فکر کردم یکی از زمینه‌های روحیه‌بخش و برانگیزاننده هر ورزشکاری به خصوص زمانی که در یک کشور دیگر مشغول مسابقه دادن است، یادآوری همین نوای ضربان قلب مردمی است که پای تلویزیون‌ها نشسته‌اند. به این شکل ورزشکاران متوجه می‌شوند حرکت‌های آنها می‌تواند دل میلیون‌ها نفر را شاد کند. بعضی اصطلاحات ورزشی هم این امکان را می‌دهد که بتوانید آنها در قلمرو ادبیات وارد کنید. اینها مشکلات فردی است که می‌خواهد هر دو وجه ورزشی و ادبی را رعایت کند اما با این تجربه سی و شش هفت سال تجربه تلفیق کلام و موسیقی من از سرانجام کار راضی هستم و امیدوارم با اجرای خوب آقای علیرضا قربانی و ملودی زیبای آقای روحانی نتیجه خوبی را شاهد باشیم. هرچند که از این دوستان با پیشینه‌ای که دارند انتظاری جز این نمی‌رود.»

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/6229/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو