باز هم حکایت «اکران فیلم های خارجی در ایران» و این بار به روایت «موسسه رسانه های تصویری»

در انتظار معجزه توسط ادوارد دست‌ قیچی

در انتظار معجزه توسط ادوارد دست‌ قیچی
calendar یکشنبه 19 فروردين 1397 در 11:42
آینه نیوز: مدیرعامل موسسه رسانه های تصویری براساس 3 ماده و یک تبصره از فصل ششم نظام نامه جدید اکران-ماده های 47 تا 49- آمادگی این موسسه را برای اجرای موفقیت آمیز «طرح اکران آثار خارجی در سینماهای ایران» اعلام کرد. پیش از این به روشنی و با تمام قوا درباره معضلاتی که موجب عدم راه اندازی مطلوب چنین اکرانی در کشور می شود، به دفعات مطالبی در «آینه نیوز» ارائه شد و حالا سری جدید این سریال شیرین را همراه با مقادیری تنقلات مورد تماشا قرار می دهیم!

سرویس سینمایی آینه نیوز: مدیرعامل موسسه رسانه های تصویری براساس 3  ماده و یک تبصره از فصل ششم نظام نامه جدید اکران-ماده های 47 تا 49- آمادگی این موسسه را برای اجرای موفقیت آمیز «طرح اکران آثار خارجی در سینماهای ایران» اعلام کرد.

پیش از این به روشنی و با تمام قوا درباره معضلاتی که موجب عدم راه اندازی مطلوب چنین اکرانی در کشور می شود، به دفعات مطالبی در «آینه نیوز» ارائه شد و خوشبختانه از ورود موجی که برخی افراد و نهادی خاص راه اندازی کرده بودند، جلوگیری گردید. اتفاقی که بعد از تمام شدن قائله و با بیدار شدن برخی رسانه های دیگر- بعد از اتمام خواب خرگوشی شان- به نوعی مورد توجه و حمایت قرار گرفت. به گزارش «آینه نیوز» حالا که به ظاهر جشن پیروزی علاقمندان به اکران فیلم های خارجی مهیا است، نباید بخیل بود و حتی چه خوب است که امیدوار به اجرا سازی توام با موفقیت چنین اکرانی باشیم. اما چند نکته پیش از آغاز ماجرا لازم است عنوان گردد.

مساله مهم و غافل مانده از کاروانِ توجه ی حامیان، «انحصاری بودن اکران فیلم های خارجی» توسط دولت است و از این رو بخش خصوصی و برخی افراد و نهادهای مشخص غیرخصوصی که برای این سفره جدید نقشه کشیده بودند، نباید دلخوش باشند که البته همین اتفاق می تواند مهم ترین موفقیتِ تلاش های صورت یافته ی رسانه ای باشد. از سویی سابقه «موسسه رسانه های تصویری» و به خصوص مدیر ناآشنایش، وضعیت آینده را از همین حالا مشخص می کند. همه چیز گواهی می دهد که مطابق همه سازوکارهای بوروکراتیک در کشور، دستورالعملی از بالا صادر شده و مدیر پایین دستی خود را موظف به اجرایش کرده است اما مساله اساسی این است که تبلیغات و هیاهو برای شکل گیری اجرای یک طرحِ سفارشی، نمایشی بی ارزش بوده و نتیجه ماجرا و موفقیت حاصله می تواند توام با جشن پیروزی شود یا اتفاقی وارونه را رقم بزند.

به گزارش آینه نیوز، جدا از محدودیت های مربوط به سالن های سینمایی در کشور که همین حالا صدای برخی از تولید کنندگان ایرانی را در اکران درآورده است و سهمیه بندی صورت یافته در «نظام نامه اکران»، مساله اساسی که پیشتر هم بارها به آن اشاره شد و همچنان با چشم هایی بسته از سوی متولیان به آن نگاه می شود، چگونگی «تامین و توزیع فیلم های خارجی» است که مطابق با آئین نامه به عهده «موسسه رسانه های تصویری» قرار گرفته است و امید می رود براساس وعده ی «مهدی یزدانی»؛ مدیرعامل موسسه رسانه ‌های تصویری در واقعیت مسایل حقوقی لاینحلی در مسیر خرید فیلم ها رخ ندهد. اما چکیده بالا و پایین رفتن های مدافعان اکران فیلم های خارجی را می توان در بخشی از گفته های همین مدیر تازه وارد کشف کرد، وقتی عنوان می کند: «زمانی که کپی رایت یک فیلم خریداری می‌ شود، می توان آن را براساس قوانین و مقررات جاری اکران کرد.» معنای این جمله برای افرادی که هنوز متوجه ی ماجرا نشدند، خیلی ساده این است که «فیلم را می خریم و ممیزی می کنیم.» نکته ای که مورد تاکید «یزدانی» قرار گرفت که فیلم ها حتما باید «مجوز نمایش» داشته باشند و البته باز هم باید امیدوار بود که برخی اتفاقات مشابه در گذشته رخ ندهد و «تکلیف حقوق مالک» مشخص گردد. اما آیا این مالک عزیزِ خارجی که می تواند نماینده یا واسطه ی کمپانی های مطرح سینما باشد، از تبدیل شدن اثرش به حال و روز خفت بارِ اکران در ایران رضایت خواهد داد؟!

از طرفی فرض بر این باشد که حقوق آثار ایرانی در چرخه پیچیده ی اکران تضییع نمی شود و سالن های سینمایی ما انقدر زیاد و زیبا است که با مشارکت مردان آهنین سینمای جهان-از تولید تا توزیع- همه چیز مساعد برای بهارِ اکران فیلم های خارجی باشد. اما آیا تماشاگری که به راحتی امکان دسترسی به فیلم های روز دنیا را دارد، در صورت اطلاع از وجود یک ممیزی کوچک در فیلم های به اکران درآمده حاضر است، وارد چنین سینمایی شود؟

داستان خیلی طولانی تر از این حرف ها است و پیشتر بخش مهمی از آن در «آینه نیوز» روایت شد و برای جلوگیری از تکرار، بخش دیگری از سخنان مدیرعامل با درایت موسسه رسانه‌ های تصویری درباره اکران فیلم های خارجی مورد بررسی اجمالی قرار می گیرد. ایشان براساس تفسیری تازه به مقوله ی ژانرشناسی سینما! آثار قابل اکران را شامل «فیلم‌ های کودک و نوجوان، هنری، جشنواره‌ ای و تجاری» دانستند. در این خصوص تکلیف فیلم های «هنری» و «جشنواره ای» با مخاطب ایرانی مشخص است و تجربیات مشابه و محدودِ اکران آثار خارجی در برخی از سال های گذشته و مواردی مقطعی مانند «هنر و تجربه» یا «جشنواره جهانی فجر»، میزان استقبال واقعی مخاطبان ایرانی از این گونه آثار خاص را تعیین کرده است. به ظاهر «فیلم های کودک و نوجوان» تنها امید چنین اکرانی می توانند باشد که باز معضلات متعددی از «خرید» تا «عرضه» برای نمایش در سینماهای کشور دارند و نگاهی مبسوط بر آن به شکل یادداشتی مجزا می توان داشت. به اختصار مسائل حقوقی و سهمیه بندی سینماهایی که به لحاظ ظرفیت امکان اکران چنین آثاری را دارند و نیز مورد مهم انحراف میان محصول تولیدی با فیلم توزیع شده به ما می گوید که نباید آن گونه که علاقمندان «اکران فیلم های خارجی»، لحظه شماری برای اکران آثار انیمیشن می کنند، امید به موفقیتش داشته باشیم.

حساب «فیلم های تجاری» هم که کاملا مشخص است و این دسته از فیلم ها که در شرایط خوش باورانه باید از آن ها به عنوان «جریان اصلی سینمای هالیوود» نام برد، پیش از طی کردن مسیر لاک پشتیِ مجوز خرید و پخش به دست دوستداران رسیده است و اگر تنها برگ برنده، تمایز آشکار «فیلم دیدن روی پرده عریض سینما» باشد و با فرض به عدم دسترسی مخاطبان به چنین امکانی در منزل، باید تیر خلاص را شلیک کرد که تماشای تازه ترین و مهم ترین فیلم روز سینمای جهان به بهای از دست دادن حتی یک نما پشیزی برای دوستداران واقعی سینما نمی ارزد؛ مسیری طی شده توسط رسانه ملی که گاه تمهیدات به کار رفته از سوی دست اندرکاران برای جلوگیری از وسعت ممیزی اش، به خلق کاریکاتورهایی نقادانه توسط مردم منتهی شد.

نکته جالب این جا است که فضای موجود انقدر شادمانه تصور شده که عنوان گردید بخشی از درآمد حاصله از اکران فیلم های خارجی صرف کمک به خدمات درمانی به سینماگران خواهد شد و حتی تفاهم نامه ای در این زمینه با «خانه سینما» تنظیم شده است. ضمن آرزوی افزایش امید برای این گونه افراد بانشاط و به خصوص تقدیر از اعتماد به نفس بالای مسئولان فرهنگی، تنها آرزویمان این است که پایان حکایت اکران فیلم های خارجی، به مواردی همچون شارژ مالی توسط دولت(سوبسید دولتی) همانند مواردی مشابه در «گروه هنر و تجربه» منتهی نگردد و دست های سینماگران ایرانی از مهلکه دشوار اکران به امید دلسپردن به «ادوارد دست قیچی» کوتاه تر نگردد!

پایان سخن این است که اکران فیلم های مهم سینمای جهان در ایران آرزویی است که هر علاقمندی در سینه دارد، اما اگر از وضعیت چرتکه اندازی و کیسه دوختن خارج شویم و نیز شعارهای زیبایی مانند اقتصاد آزاد را در شرایط واقعی کشور و فضای فرهنگی موجود مورد سنجش قرار دهیم، به نتایج دیگری خواهیم رسید.
 به هر حال مانند همیشه زمان و برملا شدن آمار واقعی گویاترین پاسخی است که درباره هر رویدادی من جمله «اکران فیلم های خارجی در ایران» خواهیم گرفت.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/6139/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو