گزارش «آینه نیوز» از فضای دوقطبی هنرمندان در حوزه های «موسیقی» و «تئاتر» و صدای بلند «تحول مدیریتی» که به گوش می رسد

بادها خبر از تغییر فصل می دهند

بادها خبر از تغییر فصل می دهند
calendar چهارشنبه 23 اسفند 1396 در 11:37
آینه نیوز: در روزهای انتهایی سال 96 بازار نامه نگاری ها و حتی تشکیل کمپین برای حمایت از مسئولان حوزه های هنری حسابی داغ است و در حالی که به نظر می رسد، محکم ترین صندلی در شرایط فعلی از آنِ «رئیس سازمان سینمایی» است، مدیران ارشد حوزه های «موسیقی»، «نمایشی» و «تجسمی» سایه سنگین تغییر را بالای سر خود می بینند.

آینه نیوز: در روزهای انتهایی سال 96 بازار نامه نگاری ها و حتی تشکیل کمپین برای حمایت از مسئولان حوزه های هنری حسابی داغ است و در حالی که به نظر می رسد، محکم ترین صندلی در شرایط فعلی از آنِ «رئیس سازمان سینمایی» است، مدیران ارشد حوزه های «موسیقی»، «نمایشی» و «تجسمی» سایه سنگین تغییر را بالای سر خود می بینند و به قول عنوانِ کتاب «جمال میر صادقی»، دیگر «بادها خبر از تغییر فصل می دهند».

به گزارش آینه نیوز، در میان زمزمه های رخ داده مبنی بر تصمیم «سیدعباس صالحی»؛ وزیر ارشاد و «سیدمحمدمجتبی حسینی»؛ معاون امور هنری اش برای تغییر و تحول در راس هرم مدیریتی برخی از حوزه های هنری، تلاش هنرمندان در حمایت از مدیران دلخواه و هم نگاه خود جالب می باشد، به نحوی که بازارهایی دو سویه در جهت دفاع از مدیران مطبوع هنرمندانِ موسیقی و تئاتر در روزهای اخیر تبدیل به محوری ترین رفتار رخ داده در عرصه فرهنگ شده است.

نامه اهالی تئاتر در حمایت از «مهدی شفیعی»؛ مدیرکل هنرهای نمایشی و توصیه به وزیر و معاون هنری اش برای دوری از طی کردن مسیر دوباره که امضای افرادی شاخص چون «علی نصیریان» تا تازه نفس هایی همچون «سحر دولتشاهی» را در بر داشت و نیز نامه «ستاره اسکندری» به معاون هنری با تاکید بر این که «نمی‌ خواهیم به عقب بازگردیم»، نمایانگر هراس اهالی تئاتر از وقوع وضعیتی نامعلوم و بغرنج با مدیری ناشناخته و ناآگاه با حوزه نمایش دارد و از این رو برخلاف بزرگان حوزه موسیقی، اهالی تئاتر نه تنها در آستین خود گزینه پیشنهادی برای وقوع هرگونه معجزه ندارند، بلکه همچنان می خواهند به قول بازیگر معروف؛ «با سیلی، صورت خود را سرخ نگاه دارند» تا همین خانه کلنگی به ویرانی و ساخت و ساز خانه ای تازه اما نامطمئن تبدیل نگردد؛ به خصوص که این روزها در آستانه بهار، حس و حال «تازه شدن» از سر و روی خانه تا بازار و تا هر کجا که چشم کار می کند، حسابی برپا است و معاون امور هنری وزارت ارشاد نیز در ماه های ابتدایی فعالیتش مصمم به یک خانه تکانی اساسی است و «تئاتر» به دلیل اتفاقات رخ داده و همراه با نقد «جشنواره سی و ششم فجر» و «موسیقی» به دلیل بی سر و سامانی و در راستای انواع هشدارهای اهالی آگاه رسانه، مهم ترین حوزه ها برای تغییر و تحول خواهند بود. اما به طور حتم لغزنده ترین صندلی ریاست را باید در داخل ساختمان «دفتر موسیقی« جست. در واقع اگر چه برخی ها بی حاشیه بودن «فرزاد طالبی» را جزو مزایای مدیریت وی به حساب می آورند، اما در آشفته بازارِ فضای چندپهلوی موسیقی، سکوت وی و عدم وقوع اتفاقی تازه و درست در زمان مسئولیتش نه تنها فرسنگ ها دور از بروز آرامش است، بلکه بیشتر مبتنی بر فرار از تعهد و گریز از آتشِ انتقاد است؛ آتشی که اگر به درستی روشن شود و مدیر فرهنگی با آگاهی بدان تن دهد، می تواند تبدیل به گلستانی شیرین شود.

به گزارش آینه نیوز، به دلیل فضای نامطلوب و افسارگسیخته در زمینه موسیقی، لازمه خروج از انجماد در شرایط فعلی، انجام تغییر مدیریتی است و در این مدار حتی جانشین «فرزاد طالبی» نیز توسط اهالی شناخته شده حوزه موسیقی به متولیان فرهنگی پیشنهاد شده است و این اتفاق در تاریخ مدیریت فرهنگی کشور می تواند بی سابقه باشد. به نحوی که منتقدان «دفتر موسیقی وزارت ارشاد» که آشفته بازار برگزاری «سی و سومین دوره جشنواره موسیقی فجر» را پیشتر به هشدار درآورده بودند، در انتظار تصمیم «حسینی» برای یک خانه تکانی به موقع و اساسی هستند و امید می رود که تغییر مدیریت در حوزه موسیقی منجر به یک بهار شیرین در سال 97 شود. از این رو بیشتر از همه سایه تغییر در انتظار «فرزاد طالبی» است که به دلیل دوری از هرگونه پاسخگویی روشن در زمینه فضای نامطلوب حوزه کاری اش و رخدادهای نامطلوب و بی پاسخِ صورت یافته توسط دبیری همچون «حمیدرضا نوربخش»، باید در انتظار درب خروجی باشد، هر چند حمایت برخی رسانه های آشنا و نامه برخی از اهالی موسیقی در حمایت از تداوم ریاست «فرزاد طالبی» روی میز است اما انتظار می رود که معاونت هنری ارشاد فارغ از هرگونه جوسازی ها در پی تجلی بخشی به حکم صادره برای ماموریتش یعنی «بهره‌ گیری از کلیه ظرفیت‌ های موجود و نیروهای کارآمد» باشد.

از «لوریس چکناواریان» تا «شهرام ناظری» و از «کریستف رضاعی» تا «علی قمصری» خواهان تغییر در ریاست «دفتر موسیقی ارشاد» هستند و گزینه پیشنهادی و مورد حمایت شان؛ مدیر آشنای حوزه موسیقی؛ «علی ترابی» است. هر چند حوزه موسیقی همانند حوزه های دیگر بیشتر از این که در پی صف کشی ها و نام ها باشد، باید در پی تحول ساختاری در بخش های مختلف اجرایی و شکل بخشی به ماهیت رخدادهایی همچون «جشنواره فجر» باشد وگرنه تکرار ناکارآمدی ها با نام های دیگر در راه خواهد بود. اما شرایط امروز به گونه ای است که اولین جرقه ی روشنی با تغییر «رئیس» حادث می شود؛ چنان که نامه «حسین علیزاده» و «هومان اسعدی» اشاره به همین نکته دارد و این هنرمندان با خطاب قراردادن جامعه هنری موسیقی، به صراحت اعلام کردند: «مهم‌ ترین عاملی که در شش سال گذشته، ما و بسیاری از همکاران و هم‌ فکران ما را به پذیرفتن همکاری با این نهاد ترغیب کرد، سجایای اخلاقی و خصائل حرفه‌ ای آقای علی ترابی بود؛ چنان‌ که ما همواره ایشان را نه بسان یک مسئول و مدیر اداری در آن‌ سوی میزها، بلکه همچون فردی از بدنه جامعه هنری و آشنا به مسائل و ظرایف این حوزه دیده و شناخته‌ ایم؛ فردی که دغدغه‌ هایی از جنس دغدغه‌ های خودمان داشته و دارد. جا دارد این بار به توصیه و ارشاد از جانب هنرمندان صاحب ‌صلاحیت توجه بیشتری شود تا انتخاب شایسته‌ ای صورت گیرد.»

«علی ترابی»؛ حالا مطلوب ترین نام نزد اهالی موسیقی است. هر چند وقتی «حسین علیزاده» اعتبار ویژه اش را پای مسئولی خرج می کند، برای دوستدارانش هم تائید مدیر اعلام شده خواهد بود و هم هراس از غلطیدنِ چهره برتر موسیقی و هنر ایران زمین پای مناسبات صنفی! به خصوص اگر بدانیم سازنده ی «نینوا» دستی در آتش جشنواره «جوان»ی داشت که «علی ترابی»؛ مدیر اجرایی اش بود و به حکم دیگر امضاکننده ی نامه اخیر و دبیر جشنواره-هومان اسعدی- به این سمت انتخاب شده بود. «ترابی» اما مدیری خارج از بدنه تصمیم گیری های موسیقی نیست و جدا از سال ها حضورش در انجمن موسیقی، در برگزاری ادوار مختلف جشنواره موسیقی جوان و فجر و نیز تحت سمت مشاور امور هنری ارشاد، سایه اش همیشه بر کرسی دفتر موسیقی سایه داشته و دارد و حتی در زمان مسئولیتش در این دفتر اعلام کرده بود که بیشترین مجوز صادره شده در تاریخ دفتر موسیقی را به حساب آلبوم ها و کنسرت های موسیقی هنرمندانِ این شاخه امضاء کرده است.

مدیرعامل پیشین انجمن موسیقی ایران که چند دوره در گروه مدیریتی جشنواره بین المللی موسیقی فجر به سر برد، چند سال پیش طی یادداشتی از خواب شیرین خود گفته بود؛ رویایی که این روزها اولین بارقه هایش می رود که به وقوع بپیوندد. باید منتظر ماند و دید در جدال دوقطبیِ هنرمندان میان بقای «طالبی» یا ورود «ترابی»، وقوع پُرآرزوی تغییر همراه با شکوفایی فصلی بهارین برای هنرمندان خواهد شد و یا این که متولیان فرهنگی همچنان در انتظار گشت و گذاری دگربار و گره زدن سبزه برای بخت آزمایی دوباره برای مدیریت موسیقی خواهند شد؟! به نظر می رسد وضعیت امروز موسیقی به گونه ای است که دیگر تحملی به اندازه حوزه  های دیگر همچون «تجسمی» و «تئاتر» و «سینما» برایش باقی نمانده باشد و شایسته است که حداقل برای ایجاد شوکی که بارها در حوزه های مدیریتی کشور صورت یافته است، هر چه زودتر فکری و تصمیمی به حال حوزه ی به خواب رفته «موسیقی» شود.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/6006/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو