حکایت فیلمسازان ناکارآمد سینمای دفاع مقدس و عطری که جوانان به این سینما بخشیدند

شب به خیر کارگردان!

شب به خیر کارگردان!
calendar چهارشنبه 25 بهمن 1396 در 09:11
آینه نیوز: حکایت سینمای دفاع مقدس و فیلمسازان همیشه مدعی این ژانر در کشورمان هم جالب و در عین حال دردآور است که گاه نمی توان درباره ادعاها، گزافه گویی ها و حق به جانب بودن شان برای مصادره این نوع سینما سکوت کرد.

سرویس سینمایی آینه نیوز: حکایت سینمای دفاع مقدس و فیلمسازان همیشه مدعی این ژانر در کشورمان هم جالب و در عین حال دردآور است که گاه نمی توان درباره ادعاها، گزافه گویی ها و حق به جانب بودن شان برای مصادره این نوع سینما سکوت کرد.

به گزارش آینه نیوز، حتی اگر منتقد ساخته های اخیر فیلمسازان ژانر جنگ(موسوم به دفاع مقدس) باشیم، اما نمی توان از تفاوت چشمگیر فن و نگاه سینماگرانی که برخلاف پیشینیان سینما می فهمند، غافل شد. مثلا می توان از ساخته های خلاقانه محمدحسین مهدویان در آثار مستند و داستانی نوشت یا حتی اشاره به ورود فیلمسازی چون بهرام توکلی در این گونه سینمایی داشت که «ابوقریب»ش با همه اشکلات وارده بر فیلمنامه، جایگاه هنری بسیار بالاتری نسبت به بسیاری از ساخته های 3 دهه اخیر سینمای جنگ در ایران دارد. با این حال نهادهای مرتبط با سینمای دفاع مقدس و فیلمسازان کهنه کار اما غیرموثر در این سینما که سال ها است به دلیل کیفیت نازل آثارشان از نگاه مردم رانده شده اند، همچنان به اشکال و رویه های مختلف درصدد ایجاد حفره ای برای ورود به این عرصه هستند و گاها اظهارنظرهایشان هم درباره آثار نسبتا موفق جنگی جالب توجه می باشد!

برای تشریح مطلب فوق می توان اشاره به مصادیق داشت و نمونه هایی آورد؛ مثلا از انجمنی نام برد که سال ها به اسم دفاع مقدس فعالیت کرد و خروجی مطمئنی برای این نوع سینما نداشت یا از فیلمسازی نام برد که انقدر فیلم های شعارزده ساخت که سال ها است همه تلاش هایش برای ساخت فیلم و سریال جدید نتیجه نمی دهد و تنها فعالیتش در این سال های دوری از کارگردانی، حضور در شوراهای نظارتی و مشورتی و دادن حکم صلاحیت به فیلمسازان جوان برای انتخاب گونه و موضوع سینمایی است! همچنین اخیرا یکی از همین دسته فیلمسازان رانده شده در یکی از اظهارنظرهای انجام گرفته درباره «ابوقریب» اشاره به مواردی داشت که به راحتی می توان در این واکنش خبری، سماجت این گروه از فیلمسازان را برای پیروی کردن از تصورات باطل شان پیدا کرد. مثلا این فیلمساز قدیمی سینمای دفاع مقدس عنوان کرد که کاش دختربچه ای که روی دوش کاراکتر امیر جدیدی است، در همان لحظه به تیر دشمن کشته می شد تا قصه با مظلومیت آغاز شود! یا کارگردان «تنگه ابوقریب» می توانست در انتها قهرمانانه کاراکترش را به فیض شهادت برساند و الان میزان این تاثیرگذاری کم است! مشاهده می شود که فارغ از این که «تنگه ابوقریب» دارای اشکالاتی است اما این نوع نگاه فیلمساز سوخته در سینمای جنگ کاملا برآمده از نگاهی شعاری است که سال ها با تخصیص بودجه از کیسه بیت المال از فکر به تولید درآمد اما هیچ جایگاهی در نگاه غالب مردم و در ذهن تاریخ سینمای ایران باقی نگذاشت.

از این رو باید پایان یافتن سلطه برخی فیلمسازان قدیمی و ناکارآمد جنگ و ورود جوانان کاربلد و خلاق را به سینمای ایران به فال نیک گرفت و حتی با وجود برخی اتهامات و حواشی مبنی بر حکومتی شدن فیلمسازانی مانند بهرام توکلی، ورودش را به این عرصه مبارک دانست؛ فیلمسازی که برخلاف بسیاری دیگر از همکارانش پیش و پس از کسب سیمرغ جشنواره و در مراسم اختتامیه ساکت ترین و بی ادعاترین فیلمساز حاضر بود و این روزها زیر سایه فیلمساز شناخته شده و پُرهیاهوی دیگر همین گونه در همین جشنواره، ارزش هایش زیر سایه نشسته است. از این رو اگر سینماگران خلاق ایرانی جایگاه به اندازه ای را برای خود متصور شوند و درصدد این نباشند که نویسنده و کارگردانی را یکجا از آنِ خود کنند و بیشتر به مقوله مهم فیلمنامه نویسی توجه نمایند و از سویی سینمای ایران مساله مهم «پخش کننده حرفه ای» را سامان ببخشد حتی می توان امیدوار به توجه بین المللی از فیلم های جنگی ایران شد که تا به حال تنها در حد رویا مانده است و تنها اخباری نامرتبط درباره شرکت در جشنواره های درجه چندم مخابره می شود یا دلخوش به اتفاقاتی نامطمئن می گردد که برای نمونه اخیر می توان از نمایش فیلم «تنگه ابوقریب» در بازار فیلم جشنواره برلین(نه جشنواره فیلم برلین!) اشاره کرد که اتفاق مهم و قابل توجهی به شمار نمی آید.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/5741/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو