نگاهی به آثار اکران شده در روز دوم «سی و ششمین جشنواره فیلم فجر» در سینمای رسانه

شعله ور کن نگاه عاشقم را...

شعله ور کن نگاه عاشقم را...
calendar یکشنبه 15 بهمن 1396 در 12:32
آینه نیوز: دومین روز نمایش فیلم های «سی و ششمین جشنواره فیلم فجر» در سینمای رسانه برخلاف نخستین روز همراه با تلالوی آثاری با کیفیت تر بود. در ادامه درباره 3 فیلم به نمایش درآمده در روز گذشته(شنبه) نگاهی اجمالی خواهم افکند و ریویونویسی روزانه را با «شعله ور»، «بمب؛ یک عاشقانه» و بسته «فیلم های کوتاه منتخب در جشنواره» دنبال می کنم.

سرویس سینمایی «آینه نیوز»-مرتضی اسماعیل دوست: دومین روز نمایش فیلم های «سی و ششمین جشنواره فیلم فجر» در سینمای رسانه برخلاف نخستین روز همراه با تلالوی آثاری با کیفیت تر بود. در ادامه درباره 3 فیلم به نمایش درآمده در روز گذشته(شنبه) نگاهی اجمالی خواهم افکند و ریویونویسی روزانه را با «شعله ور»، «بمب؛ یک عاشقانه» و بسته «فیلم های کوتاه منتخب در جشنواره» دنبال می کنم.

«شعله ور» به کارگردانی حمید نعمت الله

اگر چه «شعله ور» در خلال سفرش به دیار سیستان دچار حفره هایی در پرداخت روایت می شود اما نمی توان از سینمای متفاوت «حمید نعمت الله» به راحتی گذر کرد. نشانه هایی از سینمای مختص به او که از طریق ترکیب بندی ریتمیک میزانسن و بهره مندی از مولفه های بومی در ساخت جغرافیا و حال و هوای شخصیت هایی جنون زده به خوبی نمایان می شود و فیلمساز با بهره گیری از طنز و فانتزی نهفته در لایه های زیرین آثارش می تواند از غلطیدن در دام آثار موسوم به معناگرایی دور مانده و به سمت تجربه ای شیرین برای تماشا نزد مخاطب حرکت کند.

نعمت الله با ارائه نشانه هایی هوشمندانه همچون مواجهه یک جسدِ به ظاهر زنده با غواصی برای کشف اجسادِ غرق شده و نیز نماهایی از رقص پرده ها در میان واقعیت تلخ آن سوی واقعیت به دنبال انتقال مفاهیم از طریق نگاهی بصری است، هر چند تمایل به جهانی خارج از حقیقت واقع گرایانه برای فیلمی در بستر رئال گاه تبدیل به پاشنه آشیل فیلم هایی همچون «شعله ور» می شود. با این حال «حمید نعمت الله» نشان داد که می توان فیلمی اخلاق گرایانه و دینی در تقبیح رفتارهایی چون حسادت و در ستایش عزت نفس ساخت اما تن به قواعد معمول آثار شعاری نداد.

«بمب؛ یک عاشقانه» ساخته پیمان معادی

استفاده «معادی» از تمهیداتی چون متقارن سازی در فیلمنامه با استفاده از دو موقعیت متضاد «عشق ورزی» و از طریق نقطه عزیمت از دورانی نوستالژیک و در دل بحران جنگ قابل ستایش است. همچنین پرداختن به مفهوم ویرانی از دل شوخی با رخدادهای زیست دورانی خاص نشان از تفاوت «بمب؛ یک عاشقانه» با آثار مرتبط با بازنمایی حوادث تاریخی دارد. اگر چه «بمب؛ یک عاشقانه» ظرفیت این را داشت که با توجه به حضور کودکانه ی «عشق» به سراغ رویا رفته و دو وجه متنافض واقعیت دوران دهه 60 و خیال مغلوب عاشق را بیشتر نمایان سازد و از سویی برخی از سکانس های بیهوده در میانه فیلم وجود دارد که خیلی راحت در تدوین مجدد می تواند دور ریخته شود. با این همه کارگردانی «معادی» در اجرای سکانس هایی دشوار و تلاش وی در پرداختِ با حوصله از طریق دیالکتیک زمانی برای تبیین مفهوم عشق قابل اعتنا است.

نکته قابل اشاره درباره فیلم های «بمب؛ یک عاشقانه» و «شعله ور»، در خصوص برخی انتقادات صورت یافته درباره نگاه خشن یا مغرضانه از سوی سازندگان شان می باشد در حالی که باید دانست، غیر واقعی است اگر به سراغ مرور خاطرات چشیده شده ی دهه 60 برویم و از برخی آداب و مراسم ها و تنبیه های دانش آموزی یاد نکنیم یا این که فیلمی در سیستان و بلوچستان بسازیم و به راحتی چشمان خود را درباره پدیده بسیار شایع مواد مخدر در آن دیار ببندیم!

بسته فیلم های کوتاه در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر

فیلم بدون دیالوگ «حیوان» ساخته بهمن و بهرام ارک که در بخش سینه فونداسیون فستیوال کن پذیرفته شد و نمایش های متعددی در سایر جشنواره ها داشت، با یک ایده مرکزی بسیار خلاقانه آغاز شده و با روایتی هدفمند و فرمی دلنشین به سراغ تغییر هویت آدمی می رود و با پایانی غافلگیرکننده این نگاه را مستتر می سازد که شکار در نهایت به دام شکارچی می افتد؛ چه پوست حیوان به تن کند و چه سیمای انسان داشته باشد!

«فاش» به کارگردانی احسان مختاری به دنبال این است که فضای واکنش به امر بیرونی را از طریق مواجهه ای درونی شده نزد شخصیت ها نمایان کند؛ همانند مواجهه ای که از طریق حذف عناصر بیرونی و تنها از طریق صداها و تصاویری محو برای تشخیص نادیده ها به عهده تماشاگر گذاشته می شود. از سویی مکان ارائه شده و فضای نمایان شده بر سیمای 2 شخصیت فیلم، توان مواجهه انسان با «مکان-موقعیت» را ندارد و از این رو چنین انگاره هایی در مجموع از بیانی موفق ساقط می مانند.

«مارلون» به کارگردانی درناز حاجی ‌ها اگر چه در فضایی خارج از محدوده ایران به تصویر درآمده اما نگاهی جهان شمول درباره مرز میان واقعیتِ فضای زندگی با خیال جهان کودکی دارد و «مارلون» که به زیبایی نامی از ستاره مطرح سینمای هالیوود گرفته، پسربچه 10 ساله ای است که خیال تن دادن به بازی بازیگری را ندارد! حذف تصاویر شخصیت هایی غیر از 2 کودک دختر و پسر در فیلم و زوم کردن دوربین به چهره مستاصل کودکی در دام نقش نمایی، تصویری کوتاه اما موثر از «مارلون» می سازد.

«وقت ناهار» به کارگردانی علیرضا قاسمی همانند بسیاری از فیلم های کوتاه در محدوده ی ایده اولیه جذابش باقی می ماند! این فیلم کوتاه که در هفتادمین جشنواره فیلم کن حضور داشت،؛ نه توان ایجاد تعلیق دارد و نه می تواند ایده اش را به شکلی خلاقانه بسط داده و تا انتها به پیش ببرد. بدیهی است ارائه فیلمی تلخ از روزگار دختری معصوم هر چند در لحظاتی واکنش هایی همراهی بخشی از سوی مخاطبان را به دنبال داشته باشد، نمی تواند گواهی تائیدی برای موفقیت یک اثر هنری باشد.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/5669/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو