همراه با سی و ششمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر- نگاهی به کیفیت برنامه هایی پیرامون «جشن گفت و گوی تئاتر ایران»

«رزیدنسی بخش بین ‌الملل» با طعم آهنگ «مرداب» و به صرف «چای» و با همراهی «گاز پیک نیکی»!

«رزیدنسی بخش بین ‌الملل» با طعم آهنگ «مرداب» و به صرف «چای» و با همراهی «گاز پیک نیکی»!
calendar شنبه 30 دي 1396 در 15:23
آینه نیوز: در حالی که شعار امسال جشنواره تئاتر فجر؛ «جشن گفت و گوی تئاتر ایران» نام گرفته و اخبار و ادعاهای صورت یافته از سوی تیم برگزارکننده جشنواره نوید اتفاقاتی فرخنده در این دوره از جشنواره می داد، اما نتایج رخ داده تا اینجای جشنواره سی و ششم خبر از حکایتی متفاوت دارد.هنگامی که روز گذشته (جمعه 29 دی ماه) به سراغ برگزاری اتفاقی ویژه چون «رزیدنسی بخش بین ‌الملل» در «جشنواره سی و ششم تئاتر فجر» رفتیم و سراغ روشنایی را از تماشاخانه کوچک «آفتاب» گرفتیم، به تصاویر و اتفاقات جالبی رسیدیم و اگر به دور از هرگونه شیفته گی نسبت به چند خارجی گمنام دعوت شده به جشنواره، اقدام به قضاوت کنیم، به نتیجه ای کاملا ناامیدانه و به دور از تصور اولیه مبنی بر «فعالیت‌های بینارشته ‌ای در تئاتر» و «اتفاقی آزمایشگاهی- تعاملی در جشنواره تئاتر فجر» می رسیم.

سرویس تئاتر آینه نیوز: در حالی که شعار امسال جشنواره تئاتر فجر؛ «جشن گفت و گوی تئاتر ایران» نام گرفته و اخبار و ادعاهای صورت یافته از سوی تیم برگزارکننده جشنواره نوید اتفاقاتی فرخنده در این دوره از جشنواره می داد، اما نتایج رخ داده تا اینجای جشنواره سی و ششم خبر از حکایتی متفاوت دارد. برای رسیدن به نتیجه ای واقعی و به دور از هرگونه پیشداوری باید زحمت حضور در بخش های مختلف جشنواره را به جان خرید و این وظیفه رسانه های واقعی است که تفاوت میان «تبلیغات» با «واقعیات» را برای مخاطبان مشخص کنند. البته در 2 روز ابتدایی جشنواره آثار قابل تاملی چون «فعل» از محمد رضایی راد، «مفیستو» از مسعود دلخواه و «این یک پیپ نیست» به کارگردانی سیدمحمد مساوات به نمایش درآمد که درباره آن ها در فرصتی مناسب مطلبی منتشر خواهد شد اما اجراهای معمول جشنواره و بخش «رزیدنسی» جای توجه ای ویژه برای نقادی دارد.

به گزارش آینه نیوز، هنگامی که روز گذشته (جمعه 29 دی ماه) به سراغ برگزاری اتفاقی ویژه چون «رزیدنسی بخش بین ‌الملل» در «جشنواره سی و ششم تئاتر فجر» رفتیم و سراغ روشنایی را از تماشاخانه کوچک «آفتاب» گرفتیم، به تصاویر و اتفاقات جالبی رسیدیم و اگر به دور از هرگونه شیفته گی نسبت به چند خارجی گمنام دعوت شده به جشنواره، اقدام به قضاوت کنیم، به نتیجه ای کاملا ناامیدانه و به دور از تصور اولیه مبنی بر  «فعالیت‌های بینارشته ‌ای در تئاتر» و «اتفاقی آزمایشگاهی- تعاملی در جشنواره تئاتر فجر» می رسیم. برای ارائه دلیل این ناکارآمدی تنها اشاره به یکی از رزیدنسی های این رویداد می تواند کفایت کند. برای نمونه در «رزیدنسی بینارشته‌ ای» با موضوع «بحران آب» که روز گذشته با حضور 7 مجری دعوت شده به این رویداد برگزار شد، هیچ اتفاق متمایزی که مبتنی بر نگاه هنری نسبت به پدیده هولناک بحران آب باشد، صورت نیافت.

به گزارش آینه نیوز، خروجی چندین جلسه ی دعوت شده ها به بخش «رزیدنسی بینارشته‌ ای» و ثمره نگاه مخاطبانی که با امید به تماشای پرفورمنسی خوشفکرانه و طراحی شده از سوی یک کارشناس آب فرانسوی، 2 کارگردان مکزیکی و سوئیسی، یک کارشناس بینافرهنگی انگلیسی، یک روزنامه نگار زن مشهدی، یک طراح صحنه هرمزگانی و یک بازیگر جوان به این برنامه عزیمت کردند، تنها به اجرای ترانه معروف «مرداب» با صدای ناکوک بازیگر جوان و نیز دم کردن چای توسط مجریان پرفورمنس و دعوت به نوشیدنش ختم شد!

بنا بر این گزارش، در حالی که بشکه ای آب روی میله ای تعبیه شده به شکل افقی قرار داشت و در منتهی الیه سمت راست میله، قطرات آب به روی زمین می چکید، 7 مجری برنامه بعد از اجرای ترانه معروف «مرداب» که با صدای گوگوش مطرح شد، در حدود 10 دقیقه روبروی مخاطبان تنها تماشا کردند و تماشاگران نیز به شکل تعجب برانگیزی منتظر بودند تا شاید حرکتی و رفتاری از سوی یکی از اعضا صورت یابد! بعد از گذشت این سکوت طولانی در سالن، یکی از کارگردان ها به سمت چند گلدانِ قرار گرفته در گوشه سالن رفت و آن ها را به سمت میز وسط سالن آورد تا در کنار بطری پُرشده از آب قرار بگیرد و در ادامه هر یک از اعضا به زبان های انگلیسی و فارسی اقدام به قرائت متنی نوشته شده نزد خود کردند. در میان نوشته ها مواردی کاملا مشخص مثل اهمیت میزان آب موجود در بدن، بحران و مرگ آب و مواردی از این دست وجود داشت و انتهای این بخش از برنامه، قرائت توصیه نامه هنرمند جوان هرمزگانی مبنی بر توجه به مصرف آب بود. بعد از این بخش که یادآور آیتم های آگهی بازرگانی در تلویزیون بود، نوبت به تهیه چای با کمک گاز پیک نیکی! و در مقابل نظارت تماشاگران رسید و در نهایت نیز دعوت به خوردن چای گرم پایان بخش برنامه «رزیدنسی» بود که بیشتر شبیه یک پذیرایی دورهمی به چشم آمد و در نهایت نیز پخش ترانه «مرداب» با طعم آغوش گرفتن مخاطبان توسط یکی از افراد کارشناس! برنامه پایان بخش اتفاقی خالی از هرگونه نگاه هنری بود.

به گزارش آینه نیوز، وجود اتفاقاتی چون برپایی «رزیدنسی» که در رویدادهای مختلف فرهنگی و هنری به عنوان فرصتی برای تعامل و طرح موضوعات اساسی به شمار می آید و برای نخستین بار در این دوره از جشنواره تئاتر فجر برپا شده است و بخش های تازه دیگری چون «پنل ‌های گفتگوی جایزه ادبیات نمایشی فجر» و بخش «تمرین-اجرا» یا «TryOut» در شکل واقعی اش امر مبارکی است و نیاز جامعه هنری ایران، برقراری ارتباط با انواع هنرمندان و تعامل با فعالان حوزه های مختلف می باشد، اما مساله مهم این است که چه افرادی با چه رزومه و نگاهی به این بخش ها دعوت می شوند و آیا پیامد برپایی چنین اتفاقاتی تنها باید جنبه ای خبری با نگاهی آماری داشته باشد یا نیاز است تا نتیجه این گونه برنامه های گفت و گو محور، به تکامل هنر تئاتر در ایران و هنرمندان علاقمند به هنرهای نمایشی منجر شود؟!

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/5530/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو