محمدعلی آهنگران از سابقه تئاتری «حاج صادق» می گوید

اجرای تئاتر توسط «حسین پناهی» در مراسم عروسی «آهنگران»

اجرای تئاتر توسط «حسین پناهی» در مراسم عروسی «آهنگران»
calendar چهارشنبه 29 آذر 1396 در 09:47
آینه نیوز: محمدعلی آهنگران؛ فرزند حاشیه دار حاج صادق آهنگران از جمله معدود روحانیون پیگیر حوزه تئاتر است. او نسبت به عدم ارتباط روحانیون و اهالی حوزه با فضای هنر من جمله «تئاتر» گلایه دارد. این روحانی جوان در گفت و گو با خبرآنلاین، صحبت هایی را مطرح کرد.

آینه نیوز: محمدعلی آهنگران؛ فرزند حاشیه دار حاج صادق آهنگران از جمله معدود روحانیون پیگیر حوزه تئاتر است. او نسبت به عدم ارتباط روحانیون و اهالی حوزه با فضای هنر من جمله «تئاتر» گلایه دارد. این روحانی جوان در گفت و گو با خبرآنلاین، صحبت هایی را مطرح کرد.

آخرین همراهی با «پدر» بر صحنه تماشا

محمدعلی آهنگران در پاسخ با این سوال که آیا تا به حال با پدرش حاج‌ صادق آهنگران به تماشای تئاتر نشسته است یا خیر گفت:‌ «آخرین تئاتری که به اتفاق پدرم دیدم، «ترن» بود. موضوع، شهدای گمنام و خانواده‌هایشان بودند و در سالن اصلی تئاترشهر اجرا می‌شد و با توجه به علاقه پدرم به داستان نمایش به اتفاقِ هم دیدیمش اما چون صادق آهنگران در اهواز زندگی می‌کند و من در تهران، بعد از آن مجال تئاتر دیدن با هم، برایمان پیش نیامد. البته می‌دانم که به تئاتر علاقه‌مند است و اگر اثری به مذاقش خوش بیاید حتما حتی به تنهایی به دیدنش می‌رود.» این روحانی ادامه داد: «پیش از «ترن» هم دو، سه مورد بود که با هم رفتیم و مثلا خاطرم هست که «خورشید کاروان» را با هم دیدیم. من و پدر سال 86 یک موسسه فرهنگی هنری در خوزستان ثبت کردیم و تا چهار، پنج سال هم فعال بود و در اهواز تئاتر اجرا می‌کردیم که بیشتر آیینی بود. مسئولیت این موسسه با ایشان است اما در چند سال اخیر به واسطه بیشتر شدن مشغله هر دویمان، فعالیت این موسسه کم‌تر شده است.»

خانواده ی تئاتری «آهنگران»

این عضو هیئت 70 نفره انتخاب آثار بخش مرور جشنواره تئاتر فجر در مورد فعالیت‌های تئاتری حاج‌ صادق آهنگران هم تصریح کرد: «از قضا پدرم در مقاطعی در اجرای تئاتر هم فعال بوده و قبل از شروع جنگ، در اهواز، با مرحوم حسین پناهی چندین نمایش روی صحنه برده‌ اند. عموی بزرگم، حمیدآقا هم کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر هستند و در ابتدای انقلاب که به ایران برگشتند چند نمایش اجرا کردند، از جمله «هتل نیمکت» که پدرم و مرحوم پناهی در آن هم‌بازی بودند یا تئاتری به نام «ابوذر»، یک کار دیگر هم داشتند با بازی پدرم و حسین پناهی که ناقص ماند و اجرا نشد چون مصادف شد با شروع جنگ به نام «پل».»

نقش «حسین پناهی» در مراسم عروسی «حاج صادق»

محمدعلی آهنگران به عنوان یکی از موارد علاقه پدرش به تئاتر، به نمایشی که در مراسم عروسی‌ او اجرا شد اشاره کرد و گفت: «در مراسم عروسی‌ پدرم که در تالار شهرداری اهواز برگزار شد حسین پناهی و گروهش برای عموم مردم تئاتر اجرا کردند. حسین پناهی همراه با پدرم در مراسم عروسی مرحوم شهید تقوی، از شهدای مدافع حرم هم در همان تالار شهرداری نمایش اجرا کردند. عکس معروف پدرم با حسین پناهی هم مربوط به عروسی شهید تقوی است که من چند سال پیش منتشرش کردم.»

«محمدعلی»؛ از فرانسه تا ایران با تئاتر

او در مورد علاقه‌اش به تئاتر تصریح کرد: «علاقه من به تئاتر، علاقه‌ای خاص است و تئاتر را بسیار دوست دارم. فیلم‌های سینمایی را شاید فقط در طول جشنواره ببینم ولی هفته‌ای حداقل دو نمایش می‌بینم. در واقع زمانی که در خارج از کشور دانشجو بودم تئاتر دیدن را شروع کردم و هم در فرانسه و هم در سوئیس نمایش‌های خوبی دیدم. وقتی هم که به ایران برگشتم تئاتر دیدن را ادامه دادم. عمدتا دوست دارم کارهایی را ببینم که پیش‌تر متن‌شان را خوانده باشم، یعنی اگر اقتباس از رمان هستند یا براساس نمایشنامه‌ ای ایرانی یا فرنگی اجرا می‌شوند من متن را خوانده باشم تا ببینم تصویر ذهنی که از اثر برای خودم ساخته‌ام چقدر با آن‌چه کارگردان ساخته شبیه یا متفاوت است.»

مردمی که از دیدن یک روحانی در تئاتر جا می خورند!

آهنگران در مورد واکنش‌های تماشاگران به دیدن یک روحانی در سالن تئاتر هم گفت: «خیلی‌ها تعجب می‌کنند که چطور یک روحانی با عمامه و عبا که قاعدتا تعلقی به این حوزه‌ها و فضا ندارد به دیدن آثاری می‌نشیند که الزاما آیینی هم نیستند، آثاری مثل «آینه‌های روبرو» یا «تنهایی پرهیاهو». منتها در دو، سه سال اخیر آن قدر به تماشاخانه‌های مختلف رفته‌ام و آمده‌ام که دیگر حداقل حضور شخص من برایشان تعجب‌آور نیست.» او ادامه داد: «خاطرم هست «بازار عاشقان» را که دیدم، استاد هادی مرزبان بعد از پایان نمایش با ذوق و شوق اسم مرا آورد و دعوتم کرد روی صحنه بروم. مردم هم خیلی استقبال کردند و لطف داشتند. قاعده‌اش این بود که خوشحال شوم اما واقعیت این است که ته دلم ناراحت بودم و افسوس خوردم که چه کرده‌ایم که آمدن یک روحانی به سالن تئاتر اینقدر تعجب‌آور و تبدیل به امری غریب شده است و چه شده که عده‌ای تعجب کنند که این شیخ اینجا چه می‌کند؟!»

وقتی حاجی جوان از عضویت در هیات انتخاب جشنواره فجر شوکه می شود!

محمدعلی آهنگران در مورد این که چه تعداد از آثاری را که اسم‌شان در دفترچه انتخاب آثار بخش مرور سی و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر آمده بود دیده است توضیح داد: «من حدود 30 اثر را از آثار موجود در دفترچه که حدودا 200 کار بود دیده بودم و براساس شیوه نامه‌ای که در دفترچه نوشته بودند و کمک می‌کرد ارزش‌های کیفی که در ذهن داشتم تبدیل به عدد و رقم و ارزش‌های کمی شود، به آن‌ها رای دادم. البته که من متخصص تئاتر نیستم و به عنوان تماشاگری که تئاتر را به صورت جدی دنبال می‌کند رای دادم و رای‌ام براساس میزان ارتباطی بود که به عنوان یک بیننده با جنبه‌های مختلف اثر چه بازیگری، چه متن، چه کارگردانی و چه دراماتورژی برقرار کرده بودم.» او ادامه داد: «ابتدا که دفترچه را دریافت کردم، تصورم این نبود که قرار است به عنوان یکی از اعضای هئیت‌انتخاب بخش مرور سی و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر اظهارنظر کنم. در تحویل دفترچه به دبیرخانه هم کمی تاخیر داشتم چون واقعیتش این بود که ابتدا ماجرا را جدی نگرفته بودم و فکر می‌کردم یک نظرخواهی ساده است. بعدا که دوستان ماجرا را برایم توضیح دادند، نشستم و با دقت دانه‌دانه آثار را بررسی کردم. کارها براساس اسامی تماشاخانه‌ها تفکیک شده بود و من اسم یک سری از تماشاخانه‌ها را برای اولین بار در این دفترچه دیدم و از وجودشان اطلاع نداشتم. من هر اثری را که می‌بینم یا برای خودم یا برای صفحه اجتماعی‌ام یا برای نشریه‌ای نقد می‌نویسم و برای اظهارنظر در مورد آثار، مراجعه‌ای به نقدهایی که نوشته بودم کردم و آن‌ها را هم تاثیر دادم.»

 

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/5235/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو