درباره چهل و دومین دوره جشنواره فیلم «تورنتو» و فضای سردی که در آن حاکم است

نزول جایگاه جشنواره فیلم تورنتو از «کشف» تا «مصرف»!

نزول جایگاه جشنواره فیلم تورنتو از «کشف» تا «مصرف»!
calendar یکشنبه 26 شهريور 1396 در 11:21
جشنواره‌ ای که زمانی محل کشف استعدادها و مدعیان اصلی فصل جوایز بود، حالا میزبان فیلم‌ های از پیش کشف‌ شده است.

آینه نیوز: جشنواره تورنتو به عنوان یکی از جشنواره های مهم سینمایی در حال پیگیری است، اگر چه برخی از فیلم های این جشنواره در ونیز نیز به نمایش درآمد. آی سینما به نقل از ورایتی از حال و هوای این روزهای «تورنتو» و فضای سرد جشنواره امسال می گوید.
«در بازار جشنواره فیلم تورنتو امسال اما در خیابان‌های منتهی به «روی تامسن هال» انگار گرد مرگ پاشیده بودند. در چهل و دومین دوره این رویداد سینمایی، اکران جهانی 255 فیلم بلند به همراه بی‌ شمار مراسم فرش قرمز و مهمانی‌ های پرجمعیت و پرهیاهو برگزار شد. به رغم حضور ستاره‌ هایی همچون جرج کلونی، آنجلینا جولی و جنیفر لارنس، این جشنواره جمع‌ و جورتر و کم‌ رونق‌ تر از هر سال، روز 17 سپتامبر(یکشنبه) به کار خود پایان می‌ دهد.

بسیاری از خریداران حاضر در بازار فیلم تورنتو گله داشتند امسال هیچ محصولی که ارزش پول خرج کردن داشته باشد عرضه نشده است. از سوی دیگر، بسیاری از فیلم‌هایی که روی پرده رفتند در جلب رضایت مخاطبان و جذب هوادار ناکام ماندند. جالب آن که چنین روندی از سه یا چهار سال پیش در جشنواره تورنتو آغاز شده و تا امسال هم ادامه یافته است؛ خصوصا اگر کسی سرنوشت غم‌ انگیز آخرین مستند مایکل مور «محل یورش بعدی کجاست؟» را به خاطر داشته باشد. اگرچه به عقیده تحلیلگران ارشد و باسابقه نشریه «ورایتی» اوضاع وخیم‌ تر از این حرف‌ هاست. در کل، فیلمسازی مستقل به لحاظ تجاری دشواری‌های خودش را دارد که روز به روز هم بر شمار این دشواری‌ها افزوده شده است. رونق گرفتن سریال‌ ها در عصر طلایی تلویزیون و افت فروش بلیت سینماها به این فشارها دامن زده است.

به جز استثناهایی مانند «فلورنس فاستر جنکینز» و «نگاه آسمانی»، بیش‌ تر فیلم‌ هایی که پخش‌ کنندگان سال گذشته در بازار کانادا خریداری کردند در گیشه شکست خورده‌ اند. در بازار امسال، همان مهره‌های همیشگی شامل «واینستاین کمپانی»، «فوکس فیچرز» و «فاکس سرچ‌لایت» حضور داشتند اما یک جای کار جشنواره تورنتو امسال بدجوری می‌ لنگید که صرفا غم‌ انگیز نبود، بلکه حکایت از پایان عصری درخشان داشت. یا دست‌ کم به شکلی دراماتیک نشان داد چگونه صنعت سینمای مستقل به بن‌بست رسیده و کارش تمام‌ شده است. بخشی از این تغییر تحمیل شده حاصل ورود مهره‌های قدرتمندی مانند نتفلیکس و آمازون به عرصه رقابت است. بعد از جشنواره ساندنس، هیچ‌یک از این دو غول پخش آنلاین نتوانستند به معامله دندان‌ گیری در تورنتو دست یابند اما حضور کوسه‌ وارشان در حکم سایه هولی است که بر سر دیگر ماهی‌های کوچک‌تر این دریا سنگینی می‌ کند.

مهم‌ ترین معامله جشنواره امسال مربوط به فیلم «من، تونیا» است که بعد از اولین اکران جهانی‌اش در تورنتو، با واکنش تحسین‌ آمیز منتقدان روبه‌رو شد. مارگو رابی ستاره استرالیایی نقش قهرمان اسکی المپیک دهه 1990 را در این فیلم ایفا کرده است. با این حال، حتی چنین موفقیتی باعث نشد فیلم به راحتی در بازار تورنتو به فروش برود. تهیه‌کنندگان تصمیم گرفتند پیشنهاد نتفلیکس را رد کنند چون قصد دارند فیلم‌شان را روی پرده بزرگ به نمایش درآورند. در عین حال، نتوانستند با رقم پیشنهادهایی که از سوی پخش‌ کنندگان سنتی دریافت کردند کنار بیایند. به گفته منابع آگاه، کمپانی «سی بی اس فیلمز» که ندیده رقم شش میلیون دلار را برای خریداری این فیلم پیش‌ بینی کرده بود بعد از اولین اکران جهانی فیلم، رقم پیشنهادی خود را به دو میلیون دلار کاهش داد. در نهایت، دو کمپانی «نئون» و «30وست» این فیلم را به قیمت پنج میلیون دلار خریداری کردند. به عبارت دیگر، «من، تونیا» با ورود به بازار تورنتو نه تنها به مبلغ پیش‌بینی‌ شده دست نیافت، بلکه یک میلیون دلار هم ضرر کرد. و این به معناست که بسیاری از فیلم‌هایی که بعد از پایان فیلمبرداری در انتظار پیشنهاد خریداران بودند با سرنوشت مبهم‌ تری رو به‌ رو خواهند بود. عدم استقبال از فیلم‌ ها و افت گیشه را نباید ناشی از کیفیت نازل محصولات به نمایش درآمده دانست. وسترن «متخاصمان» با بازی کریستین بیل توجه خریداران و منتقدان را به خود جلب کرد اما بیش از 40 میلیون دلار صرف تهیه و تولیدش شده است. رقمی که سرمایه‌ گذارانش برای فروش این فیلم به پخش‌کنندگان در نظر گرفته‌اند از نظر بسیاری از استودیوها بسیار گران تلقی می‌ شود.

جشنواره‌ ای که زمانی محل کشف استعدادها و مدعیان اصلی فصل جوایز بود، حالا میزبان فیلم‌ های از پیش کشف‌ شده است. چهار سال پیش، تلوراید هنوز چندان در کانون توجه روزنامه‌ نگاران و وبلاگ‌ نویسان اسکار قرار نگرفته بود. به همین دلیل بود که تورنتو توانست به عنوان سکوی پرتاب فیلمی مانند «12 سال بردگی» شناخته شود، به رغم این که فیلم استیو مک‌ کویین اولین‌بار در تلوراید به نمایش درآمده بود. واقعیت این است که حالا، تورنتو جایگاهش را به عنوان اولین کانون توجه فصل جوایز از دست داده است. هرچند، نباید یک طرفه به قاضی رفت و این روند را صرفا به حساب ضعف‌های جشنواره تورنتو گذاشت. فصل جوایز امسال عجیب و غریب‌تر از همیشه به نظر می‌ رسد بدون این‌ که اصلا مدعی مشخصی به عنوان خروجی این رویداد سینمایی معرفی شده باشد. سال گذشته، دست‌کم «لا لا لند» و «مهتاب» به عنوان دو فیلم پیشتاز سر زبان‌ ها افتادند.

یکی از فیلم‌ هایی که امسال در تورنتو مورد توجه قرار گرفت، مستند لیدی گاگا با عنوان «گاگا: پنج فوت دو» بود. پیش از نمایش فیلم، گاگا به روی صحنه رفت تا یکی از قطعات پرطرفدارش را اجرا کند که یکی از لحظات خیره‌ کننده جشنواره امسال را رقم زد؛ از آن لحظات نادری که هرگز در تلوراید یا ونیز نمی‌ توانید ببینید. اما این که تورنتو به ستاره پاپی مثل گاگا نیاز دارد برملاکننده این واقعیت است که دوران عجیبی برای سینما آغاز شده است.»

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/4077/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو