ماهی زلال سفره هفت سین سینما را چگونه می توان پیدا کرد؟

یک «هفت» و «هفتاد» مدعی!

یک «هفت» و «هفتاد» مدعی!
calendar یکشنبه 12 شهريور 1396 در 12:10
آینه نیوز: سینمای ایران در روزهایی که سوء تفاهمات بسیاری در زمینه سینما و رسانه باقی است و شاهد انواع نقدهای بی هویت و منتقدانی ناآگاه و فیلم هایی ناکارآمد و نیز رسانه هایی هستیم که به جای «پیشرو بودن»، «دنباله رو»ی ایده ها و نگاه های دیگران هستند، بیش از همیشه نیاز به برنامه ای تخصصی و در عین حال جذاب و راهگشا در رسانه ملی دارد و اگر به دور از راهی که تاکنون پیموده شد، به برنامه «هفت» نگریسته شود، امکان تحقق آرزویی دلنشین می تواند فراهم شود وگرنه اگر قرار بر پخش برنامه ای باری به هر جهت باشد، همانند بسیاری از دیگر برنامه هایی که از تلویزیون پخش می شود و حتی تحت عناوینی مختلف هم شکل و کپی شده از دیگری است، «هفت» که هیچ، «هفتاد» هم بیاید جایی در سفره هفت سین سینما پیدا نخواهد کرد، چرا که این سفره نیاز به ماهی زلال، جسور، علاقمند و آگاه دارد.

سرویس تلویزیون «آینه نیوز»-مرتضی اسماعیل دوست: از روزی که سومین سری از برنامه تلویزیونی «هفت» به پایان رسید، برخی شال و کلاه کردند تا به هر شکل ممکن و زودتر از دیگران، «مجری» این برنامه را که روزی می خواست «90 سینما» باشد، کشف، شناسایی و معرفی کنند. در این بین مهم ترین مساله برای رسانه های مختلف، پیشی گرفتن از رقیبان برای معرفی مجری برنامه «هفت» بود و گمانه زنی های مختلفی در طی ماه های طی شده صورت یافت و حتی برخی از رسانه ها انتخابِ فرد مورد نظر خود را به شکلی قطعی شده اعلام کردند و نوشتند؛ «... مجری برنامه «هفت» شد»!

 چنان آشفته بازاری به راه افتاد و چنان ازدحامی جهت رخ به رخ شدن با گمشده ی تلویزیون صورت یافت که روزی نام مجری قطعی شده! را هم به شکلی اشتباه رسانه ای کردند و ما ماندیم که در میان «حسینی» ها به «سیدمحمد جان» تبریک بگوییم و یا «حسن خان»! سرآخر هم مشخص نشد گاف رخ داده از سوی مدیر شبکه سه بود و یا خبرگزاری محترم! حالا بماند که برخی از رسانه ها چنان در جهانی دیگر از سینما سِیر می کنند که نام «سیدمحمد» را با تصویر «حسن» مخابره کردند! خلاصه بلبشویی بود بدتر از ماجرای «سه خواهر» چخوف و انواع ترکیب ها در باغ هزار برگ به میدان آمد. و در نهایت جهان آرزومندی رسانه ها بدین جا رسید که حالا فردی بیشتر از همه خاطرخواه پیدا کرده که روزی برای ساخت «پل چوبی» می خواستند از همان پلِ قدیمی خیابان انقلاب به پایین پرتابش کنند! آن چه پیدا است در شرایط حاضر اجماع بر سر این است که «مهدی کرم پور» به عنوان گزینه ای مطبوع برای اجرای برنامه «هفت» می باشد و برخی رسانه ها بساط شادی را از معرفی زودهنگام خود و تحقق خبر منتشره پهن کردند! برخی نیز پا را فراتر گذاشته و عنوان ساختند که قرار است به زودی سری جدید برنامه «هفت» به  شکل چراغ خاموش و در شبی از شب های بی خبری به دل ما شبیخون بزند و «لرزون لرزون» به روی آنتن برود!

این نوع رفتارهای شتاب آلود از آن جا ناشی می شود که اصولا ایران سرزمینی بوده و هست که همیشه این افراد بودند که نقش قهرمان و ناجی را رقم می زدند و اگر نبود همت چند مربی خارجی، همچنان تنها در کشتی و وزنه برداری و تکواندو و دیگر ورزش های انفرادی مقام می آوردیم! حکایت «هفت» تلویزیون هم این گونه است و گمان همه بر این می باشد که «فرد» می تواند ناجی برنامه ای به بن بست رسیده باشد و به همان پنداری که آثار سینمایی را براساس محتوا و داستان می سنجند و در نگاهشان، فرم و ساختارِ اثر محلی از اعراب ندارد و اصولا ساختارمندی و داشتن شاکله ای منسجم در احوال غریب و فعالیت هایمان غریبه می باشد، برای تلویزیون و یا رسانه های دیگر هم قائل به وجود «فردیت» هستیم تا رسیدن به سازمانی هدفمند، پویا و قابل کدگذاری جهت رسیدن به مقصودی از پیش تعیین شده. همگان از نام ها می گویند و به دنبال یک ناجی گمشده می گردند، غافل از این که اگر پیکری مُرده باشد، باید تنها در پزشکی قانونی به دنبال شخص مورد نظر بود و کاملا روشن است که چنین مورد شناسایی شده ای، قابلیت پویایی و رسیدن به چارچوب های مورد نظر در برنامه ای زنده را نخواهد داشت!

القصه این که باید پیش از ذوق زدگی هایی که رسم کودکانه گی است، در پی تحقق یافتن این مساله مهم باشیم که برنامه «هفت» مانند هر رسانه و یا فعالیت قابل اهمیت دیگر نیاز بر این دارد که هدف گذاری های لازم را پیش از انتخاب مجری صورت دهد و این مساله در وهله اول بر دوش مسئولان رسانه مذکور یعنی تلویزیون خواهد بود که تکلیف شان را زودتر روشن ساخته که در پی برپایی چه برنامه ای و با چه ویژگی ها و اهدافی هستند. آیا نقد سینما برای رسیدن به دریچه هایی تازه تر مهمترین رسالت «هفت» باید باشد و یا تنها پهن کردن بساط خوش و بش از سوی یکسری سینماگر به صورت هفتگی کفایت می کند؟! «هفت» در طی ادوار مختلف، روش هایی متفاوت را در پیش گرفت؛ گاه چنان فیلم ها را با زبانی خارج از قواعد ادب و فرهنگ کوبید که جبهه های مخالف شکل گرفت و گاه بی هیچ نقش و نگار در دل ماجراهای بسیارِ سینما، بر مبنای روشی محافظه کارانه تنها به حفظ صندلی خود فکر کرد. اتخاذ این روش های متضاد به این دلیل بوده که هیچ راهکار مشخصی برای پیشبرد برنامه «هفت» تنظیم نشده است و متولیان تلویزیون تنها با دعوت از شخصیت هایی مطرح و گاه حتی در حال خوردن یکی از وعده های غذایی، قول و قرار راه اندازی سری جدید برنامه را ریختند که پخش قسمت اول از سریال طولانی بهروز افخمی دقیقا هویدای چنین چیدمانی است! در واقع راحت ترین راه ممکن زمانی است که ایده ای در کار نباشد و از طریق تکیه دادن به شخصیتی شناخته شده بتوان راهی بختکی را در پیش گرفت! مسیری مبهم که می تواند براساس سلیقه فرد انتخابی و دوستانش به هر سو برده شود و البته تعداد مشتاقان سینما و مخاطبان تلویزیونی چنان گسترده در سطح کشور است که آن گروه نیز آماری مضحکانه ناشی از اثربخشی برنامه خود و اظهار ارادت مردم در کوی و خیابان سر دهند.

آن چه پیدا است دیگر نام ها در جهانی که همه چیز براساس داده هایی دقیق و طراحی راهکارهایی مهندسی شده شکل می گیرد، پاسخگو نخواهند بود و باید از «برنامه ها» به «نام ها» رسید و مهدی کرم پور هم فیلمسازی شناخته شده تر و یا کارشناسی آگاه تر نسبت به بهروز افخمی در سینما نیست که با وجود همه ادعاهایش نتوانست آن چنان که باید برنامه ای موثر را شکل بخشد. پس مهم ترین اصل برای راه اندازی هر برنامه و فعالیت در هر صنفی، ایجاد بستر مناسب و طراحی و شکل دهی چارچوب ساختاری آن خواهد بود و هنگامی که پی ریزی و شاکله مندی لازم صورت یافت و اهداف و برنامه ها از طریق مجری طرح با مشورت از کارشناسانی واقعی نمایان شد، آن هنگام می توان به سراغ اهرم هایی رفت که توانایی بیانی و علمی لازم را برای بهره وری بیشتر از اهداف تعیین شده دارا می باشند.

مساله مهم دیگر این است که تلویزیون باید از یکسری موانع بیهوده گذر کرده و امکان چالش افکنی با مسئولان مختلف را همانند «نود» برای «هفت» هم فراهم سازد. همچنین با دعوت از کارشناسان آگاه سینمایی که متاسفانه تعدادشان در کشور بسیار پایین است، موجب بالارفتن فهم سینمایی مخاطبان شود. منتقدانی که تنها در شرایطی برای حضور در رسانه ملی رغبت پیدا می کنند که این اطمینان را بیابند که گفته هایشان بدون هرگونه خودسانسوری منعکس خواهد شد و فیلم ها را بر بنای تحلیلی سینمایی و فارغ از هرگونه جهت گیری سیاسی و فکری فیلمسازش نقدی اصولی خواهند کرد.

سینمای ایران در روزهایی که سوء تفاهمات بسیاری در زمینه سینما و رسانه باقی است و شاهد انواع نقدهای بی هویت و منتقدانی ناآگاه و فیلم هایی ناکارآمد و نیز رسانه هایی هستیم که به جای «پیشرو بودن»، «دنباله رو»ی ایده ها و نگاه های دیگران هستند، بیش از همیشه نیاز به برنامه ای تخصصی و در عین حال جذاب و راهگشا در رسانه ملی دارد و اگر به دور از راهی که تاکنون پیموده شد، به برنامه «هفت» نگریسته شود، امکان تحقق آرزویی دلنشین می تواند فراهم شود وگرنه اگر قرار بر پخش برنامه ای باری به هر جهت باشد، همانند بسیاری از دیگر برنامه هایی که از تلویزیون پخش می شود و حتی تحت عناوینی مختلف هم شکل و کپی شده از دیگری است، «هفت» که هیچ، «هفتاد» هم بیاید جایی در سفره هفت سین سینما پیدا نخواهد کرد، چرا که این سفره نیاز به ماهی زلال، جسور، علاقمند و آگاه دارد.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/3848/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو