استاد حسین علیزاده در نشست تخصصی انجمن بازیگران از تخیلات سینمایی اش گفت

علاقه استاد عزیز موسیقی به جادوی سینما

علاقه استاد عزیز موسیقی به جادوی سینما
calendar چهارشنبه 31 خرداد 1396 در 14:12
آینه نیوز: از آن ساز سحرآمیز و برای آن چهره گرانقدر دوست داشتنی بیراه نیست که سرّی با سینما نداشته باشد. استاد نوای ایرانی از علاقه سالیان دورش به جادوی تصویر گفت و این که زمانی خود را اسپارتاکوس می دانست و زمانی با دراکولا سرو کار داشت!

آینه نیوز: از آن ساز سحرآمیز و برای آن چهره گرانقدر دوست داشتنی بیراه نیست که سرّی با سینما نداشته باشد. استاد نوای ایرانی از علاقه سالیان دورش به جادوی تصویر گفت و این که زمانی خود را اسپارتاکوس می دانست و زمانی با دراکولا سرو کار داشت!

استاد حسین علیزاده در اولین نشست از سلسله نشست های تخصصی سال 96 انجمن بازیگران سینمای ایران از علاقه شکل یافته اش با سینما گفت و این که «وقتی فیلم «اسپارتاکوس» را دیدم در خیابان راه می‌ رفتم و احساس می‌ کردم خودش هستم و چقدر فداکارم یا وقتی «دراکولا» را دیدم شب‌ ها موقع خواب به سراغم می‌آمد.» به گزارش ایسنا، آهنگساز قطعه ماندگار «نینوا» درباره نقش خانواده در زندگی اش گفت: «در خانواده‌ای در محله سیدنصرالدین تهران تربیت شدم که به خواست فرزند خود احترام می‌ گذاشتند و به من اجازه دادند موسیقی کار کنم. بسیاری از هم‌ محله‌ ای‌ های من زمانی که جلوی پدر و مادرشان نام موسیقی را می‌ آوردند با خشونت عجیبی به آن‌ها می‌ گفتند «برو دهنت را آب بکش». وی افزود: «پدر من خیاط و مادرم خانه‌ دار بود؛ اما به‌ دلیل این که وجودشان از عشق بود زمانی که من از موسیقی صحبت کردم گل از گل‌ شان شکفت و گفتند هر چه تو دوست داری. آن‌ها برای‌ شان سخت بود من را به هنرستان بفرستند زیرا مخارج سنگینی داشت؛ اما خوشبختانه من توانستم در هنرستان درس بخوانم و زیر نظر اساتید بزرگی بودم.»

علیزاده با بیان این‌که سینما تخیل و آرزوی من از کودکی بوده است، اظهار کرد:‌ «من و برادرم زمانی که آجرهای یک سینما را دانه دانه می‌ گذاشتند، به آنجا می‌ رفتیم و حساب می‌ کردیم چقدر مانده ساختمان کامل ساخته شود. ما خرده فیلم‌ ها را جمع می‌ کردیم و با خرده مقوا و عدسی آن‌ها را نشان می‌ دادیم. ما یک قران دو ریال پس‌انداز می‌ کردیم تا آخر هفته یواشکی بتوانیم به لاله‌ زار برویم.»

گفته های حسین علیزاده درباره شرایط فیلم دیدن در سال های کودکی گویی مسیر مشابه اکثر «عشقِ فیلم ها» در آن سال های شکفتن و تازگی است، هنگامی که سازنده موسیقی فیلم «گبه» می گوید: «ما با پنج ریال به سینمایی می‌ رفتیم که فیلم وسط آن قطع می‌شد و در سالن آن سیرابی می‌ فروختند. ما نه‌ تنها صدا و تصویر، بلکه بو هم داشتیم. وقتی پول‌ مان به 15 ریال می‌رسید، این خوش‌ شانسی را داشتیم که به سینما البرز برویم و با یک بلیت، دو فیلم ببینیم.»

سینما همچنان در پسِ سال ها برای استاد علیزاده نقشی برجسته دارد و از همین رو است که آثار ساخته شده اش برای موسیقی فیلم ها جزو ماندگارترین تولیدات است. سازنده موسیقی ارزشمند سریال «زیر تیغ» در این باره عنوان کرد: «باورم نمی‌ شد روزی آهنگساز فیلم شوم. در حال حاضر دوست دارم پیش از این‌ که از من بپرسند چه کاره‌ ای، بگویم آهنگساز فیلم هستم.»

گفته های استاد علیزاده نسبت به توقع از مسئولان هم جالب است؛ هنگامی که می گوید: «مسئولان وقتی متوجه نیستند من چه کاری انجام می‌ دهم نه از آن‌ ها متشکرم نه از آن‌ ها انتظاری دارم.» و این نوع مواجهه با همه دیگرانی است که نمی دانند چه نگاهی داری و چه عشقی در سر می پرورانی و چه زحماتی در کار می کشی!

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/2798/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو