نگاهی به موسیقی متن فیلم «ویلایی ها»

حجم خالی موسیقی!

حجم خالی موسیقی!
calendar شنبه 13 خرداد 1396 در 07:56
فیلم «ویلایی ها» با وجود بهره جویی از نماهای جذاب و موسیقی طلب، از حجم موسیقی به شدت کمی سود برده است در حالی که ویولن، ویولن آلتو، ویولن سل، کنترباس، ترومپت، پیانو، خانواده کوبه ای ها و وکال را در تیتراژ پایانی می بینیم اما هیچ کدام از صدای این ابزارها را نمی شنویم و در نماهایی هم که موسیقی شنیده می شود آنقدر اندک و کوتاه است که تا ببینده می خواهد تحت تاثیر قرار بگیرد قطع می شود.

سرویس موسیقی «آینه نیوز»- نازنین شادپی: فیلم «ویلایی ها» با وجود بهره جویی از نماهای جذاب و موسیقی طلب، از حجم موسیقی به شدت کمی سود برده است در حالی که ویولن، ویولن آلتو، ویولن سل، کنترباس، ترومپت، پیانو، خانواده کوبه ای ها و وکال را در تیتراژ پایانی می بینیم اما هیچ کدام از صدای این ابزارها را نمی شنویم و در نماهایی هم که موسیقی شنیده می شود آنقدر اندک و کوتاه است که تا ببینده می خواهد تحت تاثیر قرار بگیرد قطع می شود.

اولین حضور موسیقی در فیلم بعد از گذشت مدت زمان زیادی است و آن هم در نمایی که «عزیز» (با بازی ثریا قاسمی) جای خالی بچه را می بیند؛ موسیقی در این نما با وجود میزان حساسیت حضور بچه ها در منطقه جنگی، کوتاه و کم حجم شنیده می شود این درحالی است که ستار اروکی معمولا برای چنین سکانس هایی موسیقی با حجم بیشتری را در نظر می گیرد. اغلب سکانس های احساسی و حساس فیلم در سکوت موسیقایی به سر می برد؛ نمایی که خانم ها یکی یکی و در طول داستان فیلم با خبر شهید شدن همسرانشان مواجه می شوند موسیقی سکوت کرده است! به خصوص نمای بیمارستان و اشتباه گرفتن «عزیز» توسط پسر نوجوان مجروح شده با عزیز خود؛ جای بربط و یا ویولن آلتو به شدت احساس می شود اما این  مخاطب است که باید در ذهن خود موسیقی را تصویر سازی کند. ساخت موسیقی آن هم از نوع تخیلی بر عهده بیننده فیلم نیست بلکه آهنگساز باید این وظیفه مهم را به دوش بکشد تا با شناخت خود از اثرگذاری موسیقی بر عواطف بیننده، نماهایی را با موسیقی همراه کند.

فیلم «ویلایی ها» از موسیقی متن فیلم سود چندانی نبرده و عجیب تا توانسته سکوت کرده است. فیلم اگر مستند روایت فتح هم بود باز هم موسیقی در خور سکانس را می داشت اما متاسفانه فیلم کاملا سکوت کرده است! موسیقی آنقدر کم رنگ و کم حجم در نماهایی حضور پیدا می کند که روند کُند داستانی را خسته کننده تر می کند. موسیقی فقط در چند سکانس خود را سانسور نکرده و یکی نمایی است که «حاج حمید» (با بازی صابر ابر) با بچه ها ماشین را گِلی می کنند تا راهی جبهه شود و دیگری نمایی که «سیما» (با بازی طناز طباطبایی) با «حاج حمید» در مورد همسرش صحبت می کند؛ ویولن هایی آرام و پیانویی کوتاه و در زیر، موسیقی کم حجم این سکانس ها را تشکیل می دهد.

اما در عوض در نمای هلی شات بمب باران و فرار زنان با چادرهای رنگی موسیقی باز هم سکوت کرده است؛ در این نما پیانو و کوبه ای ها می توانستند حس تلخ غافلگیر شدن با حملات بمب باران را به خوبی به بیننده منتقل کنند اما عجیب سکوت و سکوت در سراسر فیلم موج می زند. آیا به راستی ستار اورکی آهنگساز کاربلد سینما و تلویزیون به موسیقی کم لطفی کرده یا این که فیلمساز و تهیه کننده با تیغ سلیقه موسیقی فیلم را حلال کرده است؟!

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/2637/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو