نگاهی به نمایش «خانه ای در انتهای خیابان بهار»

بانگ اذان بر فراز «ایرانشهر»

بانگ اذان بر فراز «ایرانشهر»
calendar سه شنبه 17 اسفند 1395 در 14:38
جدا از سنجش کیفی نمایش «خانه ای در انتهای خیابان بهار» که همراه با ضعف هایی در دراماتورژی بوده است؛ نکته مهم و قابل ارزش به اجرا درآمدن ارزش ها و الگوهای دینی چون «عبادت»، «توسل به خدا» و «اقامه نماز» و توجه به مفاهیمی چون «انتظار» و «موعود» است که جای ارزش گذاری و تبلیغ دارد.

سرویس تئاتر «آینه نیوز»: نمایش «خانه ای در انتهای خیابان بهار» چند روزی است که در سالن استاد سمندریان «تالار ایرانشهر» به صحنه رفته و اگر چه چندان استقبالی از آن نسبت به نمایش های دیگر صورت نیافته است؛ اما این تئاتر کات قابل تاملی برای تماشای دوستداران هنرهای نمایشی و علاقمندان به آثار هنری دارد. این نمایش که اثری زنانه با محوریت «مادرانگی» است براساس نمایشنامه محمدچرمشیر؛ نویسنده نام آشنای هنرهای نمایشی و به کارگردانی ندا هنگامی که چندی پیش «نیم روز اسکاتلند» را در جشنواره تئاتر فجر داشت، به روی صحنه رفته است و داستان محصورماندگی 5 دختر از خانواده ای از هم پاشیده می باشد که پدر رخت دنیا از تن کنده و مادر به قراری ره به سوی جهان مانی گذاشته اما به واقع مشخص می شود که او سال ها پیش فرزندانش را ترک گفته است و این راز محفوظ مانده نزد دختر بزرگ خانواده طی نقل و انتقال اثاثیه خانه در دفترچه مادر یافت شده و به نظر دختران دیگر نیز رسیده است. دفترچه ای که رازهای دیگری هم در آن می توان یافت؛ از جمله این که دختر بزرگ خانواده سال ها پیش طی حادثه ای موجب سقوط «لاله»؛ خواهر کوچکش شده و دلیل آسیب دیدگی پای خواهر به دلیل قصور خواهر بزرگ بوده است. در این نمایش که می توان ردپای نمایشنامه معروف «باغ وحشی شیشه ای» نوشته تنسی ویلیامز را یافت و حرکات و رفتار «لاله» را کپی برداری شده از «لورا» در آن اثر برجسته برشمرد، نکات قابل توجهی را می توان یافت که در نوع خود برای یک تئاتربین حرفه ای کم سابقه بوده است.

مساله مهم در نمایش «خانه ای درانتهای خیابان بهار» توجه به شعائر اسلامی است که جای تحسین و تبریک به این گروه نمایشی دارد. در واقع میان طرح خاطرات 5 دختر این نمایش و آرزوهای له شده آن ها مواردی از اخلاق اسلامی و نگاهی برآمده از دین را می توان یافت که ارزش بالایی دارد. این که یکی از دخترها در میان همه تلخی های زندگی اش و زمانی که دم از معجزه در زندگی انسان می زند؛ ردای بلند پارچه ای را به سر کرده و روی صحنه نمایش همراه با پخش صدای اذان به نماز می ایستد و بانگ زیبای اذان و نمایش نماز آن هم در سالن نمایشی که معمولا آثاری نه چندان مرتبط با نگاهی دینی در آن به صحنه می رود، نشان از ارزش های بالای شکل یافته در این اثر نمایشی دارد که تماشایش برای علاقمندان خالی از لطف نخواهد بود.
در واقع جدا از سنجش کیفی نمایش «خانه ای در انتهای خیابان بهار» که همراه با ضعف هایی در دراماتورژی بوده است؛ نکته مهم و قابل ارزش، به اجرا درآمدن ارزش ها و الگوهای دینی چون «عبادت»، «توسل به خدا» و «اقامه نماز» و توجه به مفاهیمی چون «انتظار» و «موعود» است که جای ارزش گذاری و تبلیغ دارد.

telegram instagram twitter email print chain

http://ainenews.ir/fa/news-details/1840/

chapta

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نقد

تبلیغات

یادداشت

گفتگو